وقتی موسیقی قرون وسطی با صداهای الکترونیک امروز پیوند می‌خورد

آلبوم میدان‌های الکتریکی (Electric Fields) با حضور باربارا هانیگان (Barbara Hannigan)، دیوید شلمین (David Chalmin)، کاتیا لابک (Katia Labèque) و ماریل لابک (Marielle Labèque) یکی از متفاوت‌ترین پروژه‌های موسیقی کلاسیک سال ۲۰۲۵ است. این مجموعه که در ۹ مه ۲۰۲۵ توسط Alpha Classics منتشر شد، موسیقی آوازی، دو پیانو و الکترونیک زنده را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد. نقطه آغاز این پروژه آثار هیلدگارد فون بینگن (Hildegard von Bingen)، آهنگساز، شاعر و اندیشمند آلمانی قرن دوازدهم است؛ اما نتیجه، بازسازی ساده موسیقی قدیمی نیست و به زبانی معاصر و تجربی می‌رسد.

صدای هیلدگارد در جهان الکترونیک

بخش مهمی از فضای آلبوم به موسیقی هیلدگارد فون بینگن اختصاص دارد. قطعاتی مانند O virga mediatrix و O vis aeternitatis با تنظیم دیوید شلمین برای سوپرانو، پیانوها و الکترونیک، ملودی‌ها و متون قرون وسطایی را وارد فضایی کاملاً متفاوت می‌کنند. در این میان، صدای باربارا هانیگان نقش محوری دارد و در کنار بافت پیانو و پردازش‌های الکترونیکی، مرزی میان موسیقی آوازی تاریخی و تجربه صوتی معاصر شکل می‌گیرد.

پیانو، آواز و صداهای الکترونیک

حضور کاتیا لابک و ماریل لابک، دو پیانیست فرانسوی شناخته‌شده، یکی دیگر از عناصر مهم Electric Fields است. در کنار اجرای هانیگان، دو پیانو بستری ریتمیک و هارمونیک برای قطعات ایجاد می‌کنند و دیوید شلمین با آهنگسازی، تنظیم و اجرای بخش‌های الکترونیکی، رنگ صوتی آثار را به سمت فضایی امروزی‌تر می‌برد. قطعه Research #1 نیز مستقیماً به‌عنوان اثری از شلمین در آلبوم قرار گرفته و نمونه‌ای از حضور مستقل زبان صوتی او در این پروژه است.

از موسیقی باروک تا آثار جدید

Electric Fields تنها به موسیقی هیلدگارد محدود نمی‌شود. در این مجموعه، آثار یا ایده‌هایی مرتبط با باربارا استروتزی (Barbara Strozzi) و فرانچسکا کاچینی (Francesca Caccini) نیز حضور دارند. قطعه Che t’ho fatt’io? بر اساس قطعاتی از کاچینی شکل گرفته و Che si può fare? نیز در دو بخش ارائه شده است؛ بخش دوم با تنظیم دیوید شلمین برای سوپرانو، پیانوها و الکترونیک اجرا می‌شود. در کنار این آثار تاریخی، دو قطعه از برایس دسنر (Bryce Dessner)، یعنی O orzchis Ecclesia و O nobilissima viriditas، لایه‌ای کاملاً معاصر به مجموعه اضافه می‌کنند.

تجربه‌ای آرام، تجربی و متفاوت

ساختار آلبوم باعث می‌شود شنیدن آن بیشتر شبیه ورود به یک فضای صوتی پیوسته باشد تا دنبال‌کردن مجموعه‌ای معمول از قطعات کلاسیک. موسیقی قرون وسطایی، آواز سوپرانو، صدای دو پیانو و الکترونیک در طول قطعات بارها در هم ادغام می‌شوند و فضایی ایجاد می‌کنند که هم ریشه در موسیقی قدیمی دارد و هم به تجربه‌های صوتی معاصر نزدیک است. منابع معرفی آلبوم نیز بر جنبه‌های مدیتیتیو، اتمسفریک و تجربی این پروژه تأکید کرده‌اند.