موسیقی رپ (Rap)

رپ (Rap) به شیوه آوازی گفتاری و ریتمیک اطلاق می‌شود که ستون فقرات موسیقایی فرهنگ هیپ هاپ است و اغلب این دو اصطلاح در گفتار روزمره به‌جای هم به‌کار می‌روند، هرچند رپ دقیق‌تر به خود تکنیک آوازی اشاره دارد تا کل فرهنگ. مشخصه اصلی این سبک، ریتم و قافیه کلامی هماهنگ با بیت زیرین، بازی با کلمات و ریزریتم‌های صوتی، و متن‌هایی است که می‌تواند از روایت‌های شخصی و اجتماعی تا فخرفروشی و داستان‌سرایی متغیر باشد. رپ ریشه در سنت‌های شفاهی آفریقایی-آمریکایی مانند «توستینگ  (Toasting)» جامائیکایی و شعرخوانی خیابانی دارد و از دهه ۷۰ در نیویورک به شکل مدرن خود تکامل یافت. این سبک در طول دهه‌ها با موسیقی‌های بسیار متنوعی از جز و فانک گرفته تا الکترونیک و راک ترکیب شده است.