آلبوم «حذف نویز» (Cut Out the Noise) صرفاً یک اثر موسیقایی نیست؛ این آلبوم روایتی خام و بی‌پرده از مرگ، مبارزه و تولد دوباره است. باک-او-ناین (Buck-O-Nine)، اسطوره‌های اسکا-پانک سن‌دیگو، پس از پنج سال دوری از استودیو با دوازدهمین آلبوم خود بازگشته‌اند و چه بازگشت حماسی‌ای. چهارده قطعه‌ی این آلبوم در دل روزهای تاریک قرنطینه‌ی کووید-۱۹ نوشته شده‌اند و به روایت خود اعضا، عمیق‌ترین و صادقانه‌ترین اثر تاریخ سی‌وپنج‌ساله‌ی آن‌ها محسوب می‌شود.
خواننده‌ی گروه، جان پبسورث (Jon Pebsworth) ، در این آلبوم «ته دریاچه‌ی روح خود را گشته تا احساساتش را در قالب کلمات بریزد». او توضیح می‌دهد: «ما با مشکلات درونی، مشکلات فنی، یک همه‌گیری جهانی، مسائل اجتماعی و سیاسی، و بحران هویت دست و پنجه نرم می‌کردیم. من خودم درگیر افسردگی بودم و یک سکته‌ی قلبی شدید داشتم که نزدیک بود جانم را بگیرد». این آهنگ‌ها روایتگر تمام آن تجربیات هستند. آلبومی که زمانی می‌تواند شما را به رقص وادارد که شنیدنش آدم را به اندیشیدن عمیق هم دعوت می‌کند.
شاید باورتان نشود اما گروهی که این همه انرژی و هماهنگی در «حذف نویز» خلق کرده، هرگز همزمان در یک اتاق برای نوشتن آلبوم جمع نشده است. جوناس کلاینر (Jonas Kleiner) ، گیتاریست گروه، توضیح می‌دهد که اعضا فایل‌های MP3 یا WAV را در دوران قرنطینه برای یکدیگر ارسال می‌کردند و هر کسی ایده‌های خود را چه در قالب ریف گیتار و چه لاین‌های بادی به اشتراک می‌گذاشت. فرآیند انتخاب آهنگ‌ها نیز جالب بود: اعضای گروه ابتدا بیش از بیست قطعه نوشتند و سپس همه با رأی گیری، بهترین‌ها را برای ضبط نهایی برگزیدند.
جالب بود و هیجان انگیز
خوشحالیم که دوست داشتید 🙏