آلبوم «دون ژوان (Don Giovanni)» جدیدترین اثر ضبطشده از اپرای جاویدان ولفگانگ آمادئوس موتسارت (Wolfgang Amadeus Mozart) است که در ۶ شهریور ۱۴۰۵ (۲۸ اوت ۲۰۲۶) منتشر شد. این آلبوم که به رهبری ایوان فیشر (Iván Fischer) و با اجرای ارکستر جشنواره بوداپست (Budapest Festival Orchestra) ضبط شده، نخستین شماره از یک سهگانه موتسارت است که در ادامه، اپراهای «فلوت سحرآمیز» (The Magic Flute) و «ازدواج فیگارو» (The Marriage of Figaro) نیز منتشر خواهند شد.
دانلود آلبوم «Don Giovanni»: سفری به تئاتر المپیکو ویکنزا با صدای موتسارت
این ضبط زنده در اکتبر و نوامبر ۲۰۲۵ (مهر و آبان ۱۴۰۴) در تئاتر تاریخی المپیکو (Teatro Olimpico) در ویکنزا، ایتالیا، انجام شده است. این تئاتر که یکی از کهنترین سالنهای سرپوشیده اروپا محسوب میشود، فضایی آکوستیک و دیداری منحصربهفرد به این اجرا بخشیده است. کیفیت صدای این ضبط با استفاده از فناوری پیشرفته DSD256 و با تولید، تدوین و مسترینگ جرد ساکس (Jared Sacks) به سطحی استثنایی رسیده است. منتقدان، صدای این آلبوم را «جزئی، پهن و با تعادل موثر بین صداها و ارکستر» توصیف کردهاند.
رویکرد رهبر ارکستر
ایوان فیشر، رهبر ارکستر شهیر مجارستانی، با رویکردی تازه به این شاهکار موتسارت نگاه کرده است. به گفته منتقدان، فیشر «به موسیقیاش بهعنوان یک تئاتر زنده نگاه میکند، نه یک اثر موزهای». او خود درباره این اثر میگوید: «بهطور خلاصه، دو بار اول این اپرا داستان را توصیف میکنند: نبرد بین نظم و شورش. نتهای پرانرژی و سرکش ویولنها نماینده دون ژوان هستند؛ مردی که هیچ قانونی را نمیپذیرد و هیچ محدودیتی نمیشناسد. او از غرایز خود پیروی میکند، از قدرت و ثروت خود سوءاستفاده میکند تا تنها یک هدف را دنبال کند: شور و اشتیاق خود».
گروه خوانندگان و بازیگران
در این اجرا، گروهی از خوانندگان درجهیک حضور دارند. آندره شوئن (Andrè Schuen)، باریتون اهل ایتالیای جنوبی، در نقش دون ژوان (Don Giovanni) ظاهر شده است. او بیش از ده سال است که این نقش را اجرا میکند. در کنار او، لوکا پیزارونی (Luca Pisaroni) در نقش لپورلو (Leporello) قرار دارد که بیش از بیست سال سابقه اجرای این نقش را در کارنامه دارد. دیگر خوانندگان این آلبوم عبارتند از: میا پرسون (Miah Persson) در نقش دونا الویرا (Donna Elvira)، ماریا بنگتسون (Maria Bengtsson) در نقش دونا آنا (Donna Anna)، برنارد ریشتر (Bernard Richter) در نقش دون اوتاویو (Don Ottavio) و سامانتا گاول (Samantha Gaul) در نقش زرلینا (Zerlina).
قطعات شاخص و فضای موسیقایی
از قطعات برجسته این آلبوم میتوان به اوورتور (Ouverture) اشاره کرد که فضای کلی اپرا را ترسیم میکند. همچنین صحنه پایانی که از ظهور فرمانده (Commendatore) تا امتناع دون ژوان از توبه و سقوط او به جهنم را روایت میکند، بهعنوان یکی از نقاط اوج این ضبط توصیف شده است. فیشر «تنش دراماتیک را با کنترل چشمگیر» حفظ کرده و «وزن ماوراءالطبیعه» را بدون از دست دادن «شخصیت کاملا تئاتری» این اپرا به نمایش گذاشته است. ارکستر جشنواره بوداپست با «وضوح و انعطافپذیری» فوقالعادهای به اجرا پرداخته و «به هر تغییر حال و هوا هوشیار بوده است». استفاده از سازهای مدرن (به جز یک فورتهپیانو) در کنار رویکردی سبک و «دورهای» در نوازندگی، بافتی «شفاف و دلنشین» خلق کرده است.
جایگاه آلبوم در میان آثار مشابه
ضبطهای جدید از «دون ژوان» در قرن بیستویکم بسیار نادر هستند و تنها چهار ضبط دیگر در این دوران وجود دارد. این آلبوم با «طراوت و اعتقاد» در روایت موسیقایی خود، جایگاهی شایسته در کنار بهترین ضبطهای تاریخ این اثر به دست آورده است.
