آلبوم «آوای قو» (Schwanengesang)، آخرین چرخهی آوازی فرانتس شوبرت (Franz Schubert) نیست؛ بلکه مجموعهای از چهارده آهنگ متأخر اوست که پس از مرگش منتشر شد. کرشیمیر استراژاناک (Krešimir Stražanac)، باس-باریتون سرشناس کروات، در توضیح رویکرد این آلبوم میگوید: «چیزی که ما را به عنوان اجراگران برانگیخت، یافتن رویکردی نو و شخصی بود که نه تنها در ترتیب آهنگها، بلکه در پاسخ احساسی تک تک ما به هر آهنگ نمود پیدا میکند. ما خواستیم این فردیت را به وضوح به شما، شنوندگانمان، منتقل کنیم.» او و همسر هنریاش، پیانیست بلغاری دوریانا چاکارووا (Doriana Tchakarova)، با کنار گذاشتن ترتیب استاندارد و رایج، چیدمانی جدید خلق کردهاند که در آن، آلبوم با آهنگ شاد «پست کبوتری» (Die Taubenpost) آغاز میشود و مخاطب را به سفری در خلال اشعار هاینریش هاینه (Heinrich Heine) و لودویگ رِلشتاب (Ludwig Rellstab) میبرد. برای لذت بردن از این نگاه نو و شخصی، شما میتوانید این اثر را به راحتی از دنیای موسیقی دانلود کنید.
حاصل این رویکرد، آلبومی است صمیمی و نفسگیر. در نقد وبسایت تخصصی تکسچورا (Textura) آمده است: «استراژاناک با حمایت فوقالعادهی چاکارووا، به هر ژست و حرکت آوازی خود معنا میبخشد و نتیجه، اجراهایی است که به طور مداوم هیجانانگیز و جذاب از آب درآمدهاند.» استراژاناک و چاکارووا در آهنگهایی چون «در دوردست» (In der Ferne)، طوفانی از اندوه و اشتیاق را به نمایش میگذارند و در «کنار دریا» (Am Meer) با ظرافت تمام، فضایی لرزان و زمزمهوار تا پرشور را به تصویر میکشند. این چیدمان جدید، که با شروع از «پست کبوتری» (Die Taubenpost) و «لیبر بوتشافت» (Liebesbotschaft)، شنونده را از حس سبکبالی آغازین، به تدریج به فضای رازآلود و تاریک آهنگ «دوبلگنگر» (Der Doppelgänger) و پایانی تأملبرانگیز میبرد، حسی از یک سفر یکپارچه و داستانی را القا میکند.
