آلبوم «The Spirit of Rory: Live From Cork» اجرای زندهای از جو باناماسا (Joe Bonamassa)، گیتاریست و خواننده مطرح بلوز راک است که در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۴۰۵ (۱۹ ژوئن ۲۰۲۶) منتشر شد. این مجموعه شامل ۱۴ قطعه برگرفته از سه کنسرت کاملا فروختهشده در ژوئیه ۲۰۲۵ در سالن «مارکی» (Marquee) شهر کورک ایرلند است.
این اجراها ادای احترامی بود به روری گالاگر (Rory Gallagher)، اسطوره بلوز راک ایرلندی که باناماسا از کودکی تحت تاثیر موسیقی او بوده است. خود او دراینباره میگوید: «هیچوقت افتخار دیدارش را نداشتم، اما موسیقی و هنر او در زندگیام بسیار بزرگ است... از اولین باری که آلبوم Irish Tour '74 را شنیدم، مجذوب شدت و خشونت رویکردش به بلوز الکتریک شدم».
دانلود آلبوم «The Spirit of Rory: Live From Cork» از Joe Bonamassa: ادای احترامی آتشین به اسطوره بلوز ایرلند
ایده اولیه این پروژه از سوی خانواده روری گالاگر مطرح شد و باناماسا را برای اجرای یک کنسرت یادبود به کورک دعوت کرد. این دعوت چنان او را تحت تاثیر قرار داد که به گفته خودش، «از همان لحظه موافقت، از ترس قضاوت شدن پشیمان شد». استقبال بینظیر هواداران، این برنامه را از یک کنسرت به سه شب پرشور تبدیل کرد. گروه همراه باناماسا در این اجراها شامل جرمی استیسی (درامز)، آنگوس رالستون (بیس)، کانور بردی (گیتار و وکال) و لچی دولی (کیبورد) بود. باناماسا با رویکردی سرشار از تواضع و احترام، سراغ آثار گالاگر رفت و سعی نکرد آنها را از نو خلق کند، بلکه با «روحی درست» به اجرای آنها پرداخت. این اجراها چنان هیجانانگیز و پرشور بود که مجله Blues Matters آن را «یکی از بهترین آلبومهای زندهای که تاکنون تولید شده است» توصیف کرد و بیلبورد گزارش داد که این اثر، سیویکمین آلبوم شماره یک باناماسا در جدول پرفروشهای بلوز شده است.
یک ارثیه خانوادگی در اوج
این آلبوم ۱۴ آهنگی با یک لحظه نمادین به اوج میرسد: اجرای قطعه «As the Crow Flies» با گیتار رزوناتور ملی تریولیان (National Triolian) ساخت سال ۱۹۳۰ که متعلق به خود روری گالاگر بود و توسط موزه عمومی کورک برای این اجرا امانت داده شده بود.
«The Spirit of Rory: Live From Cork» فراتر از یک آلبوم زنده یا ادای احترام ساده، جشنی بر تاثیر پایدار گالاگر و گواهی بر احترام عمیق باناماسا به یکی از بزرگترین گیتاریستهای تاریخ بلوز راک است. نسخههای لوکس این آلبوم شامل فیلم کامل کنسرت و همچنین مصاحبههایی با برایان می (Brian May) و اسلش (Slash) درباره تاثیر گالاگر است.
