«The Age of Everything» پنجمین آلبوم استودیویی جانی مار (Johnny Marr)، گیتاریست افسانه‌ای گروه The Smiths، است که در ۱۰ مهر ۱۴۰۵ (۲ اکتبر ۲۰۲۶) منتشر شد. این آلبوم نخستین اثر استودیویی مار در چهار سال اخیر و پس از آلبوم دوگانه «Fever Dreams Pts 1-4» در سال ۲۰۲۲ محسوب می‌شود. مار که در طول چهار دهه فعالیت خود با گروه‌هایی چون Modest Mouse، The Cribs، Electronic و The Pretenders همکاری کرده، در این آلبوم بار دیگر تسلط خود بر ترانه‌سرایی و نوازندگی گیتار را به نمایش می‌گذارد.
دانلود آلبوم The Age of Everything: سفری در میان ۱۰ قطعه از دل ایندی‌راک پرانرژی
مار این آلبوم را «روان‌پاک‌سازترین اثری که تا به حال ساخته» توصیف کرده است. عنوان آلبوم از احساس غرق در اندوه بودن در فرهنگ معاصر ناشی از فناوری و اطلاعات سرچشمه می‌گیرد، اما مار تاکید می‌کند که این عنوان لزوما منفی نیست: «حس غرق بودن اندوه در فرهنگ ناشی از تکنولوژی وجود دارد، اما با نگاهی متفاوت، می‌تواند حس امکان نیز داشته باشد». او توضیح می‌دهد که این عنوان زود در فرآیند ساخت به ذهنش رسید و به ایده‌ای اجتناب‌ناپذیر تبدیل شد که به نظر می‌رسید «نحوه احساس بسیاری از مردم را خلاصه می‌کند».
فضای موسیقایی و روند ساخت ساخت آلبوم «عصر همه‌چیز»
آلبوم در لندن نوشته شد، سپس در تور ساحل شرقی آمریکای شمالی به‌صورت زنده توسعه یافت و در نهایت در منچستر ضبط شد. این فرآیند غیرمعمول به مار اجازه داد تا قطعات را با گروه خود تمرین کند و بر اساس واکنش تماشاگران آن‌ها را شکل دهد. نتیجه، آلبومی است که «تیز، سریع و دینامیک» توصیف شده و انرژی اجرای زنده را در ضبط استودیویی حفظ کرده است.
گروه همراه مار شامل جک میچل (Jack Mitchell) در درامز، ایوان گرونو (Iwan Gronow) در بیس، و جیمز دوویاک (James Doviak) در کیبورد و گیتار است. دوویاک همچنین همکار همیشگی مار در ترانه‌سرایی محسوب می‌شود. آوازهای پس‌زمینه توسط مردیث شلدون (Meredith Sheldon) و نایل مار (Nile Marr)، پسر جانی، اجرا شده است.
بهترین قطعات آلبوم «The Age of Everything»
«Spin»، نخستین تک‌آهنگ آلبوم، یک قطعه راک گیتار-محور با آرپژهای هیپنوتیزم‌کننده است که به یک کوروس پرقدرت می‌رسد. ریتم «تاخت‌وتاز و کیک-درام-محور» آن، حسی از رقص‌پذیری به قطعه بخشیده و یادآور دنس-پانک دهه ۲۰۰۰ است. مار در این قطعه از «خیلی چیزها می‌آید و خیلی زمان / روزها در ذهنم می‌دوند» می‌خواند و سرعت و سرریز اطلاعات عصر دیجیتال را به چیزی فوری و سرزنده تبدیل می‌کند.
«It's Time»، دومین تک‌آهنگ، ریف گیتاری دارد که به‌طور آشکار به «Still Ill» و «This Charming Man» و «Some Girls Are Bigger Than Others» از دوران The Smiths اشاره دارد. مار درباره این قطعه می‌گوید: «راه من برای خواندن درباره برخی مسائل جهانی، اما یافتن سرکشی در آرمان‌گرایی است... درباره مقاومت در برابر بدبینی و فساد».
«How Come» یک بالاد زیبا و بسیار اسمیتزگونه توصیف شده است. «Ophelia» با گیتارهای درخشان، پرکاشن ملایم و دقیق‌ترین آوازهای مار در آلبوم، فضایی گسترده و ماندگار خلق می‌کند. «In and Out of Love» با تمپوهای متغیر و گیتارهای اتمسفریک، به درد و زیبایی پس از یک جدایی می‌پردازد و در آن «Perfect Day» لو رید را نام می‌برد.
بازخورد منتقدان
منتقدان «The Age of Everything» را با استقبال گرمی روبه‌رو کرده‌اند. Clash Magazine امتیاز ۸ از ۱۰ داده و آن را «کاتارتیک، قانع‌کننده و اعتراف‌گرانه» توصیف کرده که در آن «مار با هرج‌ومرج زندگی مدرن روبرو می‌شود بدون این‌که اجازه دهد او را در خود غرق کند». UNCUT نوشت که آلبوم «نمونه‌ای از تمام عناصری است که حرفه سولوی مار را به چنین موفقیت رضایت‌بخشی تبدیل کرده: ترانه‌های بزرگ و گیرا، ملودی‌های زمزمه‌پذیر، اشعار بصیرت‌آمیز و صدای گیتار متمایز». MOJO نیز آن را «آلبومی پرانرژی و ملودیک با ریف‌های تیز، کوروس‌های به‌یادماندنی و مومنتوم رو به جلو» توصیف کرده است.
