Sekai (به معنی «جهان» به زبان ژاپنی) چهارمین آلبوم استودیویی کنجی کریو (Kenji Kariu) است که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. این اثر پس از آلبوم تحسین‌شده‌ی «KK2» (۲۰۱۱) و با فاصله‌ای ده ساله روانه بازار گردید و نشان‌دهنده‌ی بلوغ و تنوع سبکی این موزیسین توکیویی محسوب می‌شود.
آلبوم با قطعه‌ی «The World» آغاز می‌شود؛ یک مقدمه‌ی کوتاه اما فضاساز که شنونده را به جهانی پر از تضاد دعوت می‌کند. در ادامه، «My Dream Has Come True» با ریتم‌های آرام و ملودی دلنشین، ترکیبی از سیتی‌پاپ دهه۸۰ و حس‌وحال امروزی را به نمایش می‌گذارد. «It» و «Atelier» دو قطعه‌ی شاخص آلبوم هستند که اولی با گیتارهای آکوستیک و وکال لایه‌لایه، و دومی با بافت‌های الکترونیک و امبینت، مرزهای سبک avant-pop جابه‌جا می‌شود.
قطعات کوتاه اما تاثیرگذاری مانند «Shadow Picture» (۱:۳۵)، «Pocket» (۱:۰۲) و «A Crown of Flowers» (۱:۳۷) نشان می‌دهند که کریو به کم‌گویی و فشرده‌سازی احساسات در قالبی مینیمال مسلط است. «Birthday» و «Star Signs» حال وهوای بوسا نوا و جز ملایم دارند، در حالی که «Even So Autumn» با نوای پیانو و فضای پاییزی، یکی از احساسی‌ترین لحظات آلبوم را رقم می‌زند.
«The Theater» قطعه‌ای پراگرسیو و روایی است، «YanaKotori» دارای ریتم‌های نامتعارف و سازبندی تجربی است و «Maybe» یک تصنیف کوتاه و رؤیایی. آلبوم با «Woke Up in Dark» به پایان می‌رسد؛ قطعه‌ای سه دقیقه‌ای با بافت تاریک و امبینت که حس بیدار شدن در نیمه‌شب را تداعی می‌کند و به‌خوبی با عنوان آلبوم (جهان) پیوند می‌خورد.
Sekai اثری است برای طرفداران موسیقی مستقل ژاپن، سیتی پاپ مدرن و شنوندگانی که به دنبال تجربه‌ای صمیمی، چندلایه و فراتر از کلیشه‌های رایج هستند.
