«Group Chat» (چت گروهی) سومین آلبوم عمده پیت راث (Pete Roth)، گیتاریست آلمانیالاصل مقیم لندن، و پیت راث تریو (Pete Roth Trio) است که در ۲۷ شهریور ۱۴۰۵ (۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶) منتشر شد. این آلبوم، نهمین اثر استودیویی بیل بروفورد پس از ۱۹ سال و بازگشت او به اجرای زنده پس از ۱۳ سال وقفه در فعالیت محسوب میشود.
دانلود آلبوم Group Chat: سفری در میان ۹ قطعه از دل جاز، فانک و بداههنوازی
داستان شکلگیری این همکاری، خود یکی از جذابیتهای آن است. پیت راث سالها بهعنوان تکنسین درام بیل بروفورد کار میکرد و از نزدیک شاهد نبوغ او بود. پس از آنکه بروفورد در سال ۲۰۰۹ از صحنه موسیقی کناره گرفت، راث مسیر خود را بهعنوان گیتاریست ادامه داد و دو آلبوم منتشر کرد. در سال ۲۰۲۲، بروفورد تصمیم گرفت دوباره به دنیای موسیقی بازگردد و این بار نه بهعنوان رهبر، بلکه بهعنوان عضو یک تریو برابر، در کنار راث و مایک پرات (Mike Pratt) در بیس، قرار گرفت.
فضای موسیقایی: جاز بدون مرز، با احترام به هیچ چیز مقدسی
«Group Chat» آلبومی است که ریشه در جاز دارد اما هرگز توسط آن محدود نمیشود. موسیقی آن بهروانی میان فانک، تاثیرات کلاسیک معاصر و بداههنوازی آزاد حرکت میکند و «هیچ چیزی را مقدس نمیداند». منتقد Echoes and Dust این آلبوم را «سفری هیپنوتیزمکننده، تخیلی و کاملا پاداشدهنده» توصیف کرده که «جاز را با نیرویی خشن به خط مقدم بازمیگرداند». منتقد دیگری آن را «بهقدری آزاد که ممکن است از هم بپاشد و بهقدری محکم که گروو کند» توصیف کرده است.
بازخورد منتقدان: تحسین گسترده برای بازگشتی غیرمنتظره
منتقدان «Group Chat» را با استقبال گرمی روبهرو کردهاند. Biff Bam Pop! نوشت: «پیت راث تریو گروهی از برابرهاست که آشکارا عاشق فرصت بداههنوازی و گفتوگوهای موسیقایی هستند.»Innerviews موسیقی را «سرشار از ظرافت، نوآوری و همآوایی تلهپاتیک» توصیف کرد.Dr. Jazz Talks آن را «جشنی از ریتم و ملودی» نامید و Make Weird Music گفت: «کاش جاز بیشتری اینقدر سرگرمکننده بود.»منتقد The Progressive Aspect نیز نوشت: «تماشاگران ممکن بود عمدتاً پروگ-دوستان باشند، اما بهعنوان طرفداران جاز سالن را ترک کردند.»
ویژگیهای خاص این آلبوم
«Group Chat» برای علاقهمندان به جاز فیوژن، راک پیشرو و بداههنوازی، اثری ارزشمند محسوب میشود. این آلبوم در کنار آثار هنرمندانی چون هربی هنکاک و فرانک زاپا قرار میگیرد و بازآفرینیکننده جاهطلبی موسیقایی دهه ۱۹۷۰ در قالبی مدرن است.
