آلبوم «شهرهای دستساز» (Handmade Cities) که در سال 2016 منتشر شد، نخستین آلبوم استودیویی کامل از گیتاریست و آهنگساز استرالیایی، پلینی (Plini)، محسوب میشود. این اثر پس از چند EP موفق منتشر شد و توانست جایگاه او را بهعنوان یکی از خلاقترین نوازندگان نسل جدید موسیقی پراگرسیو تثبیت کند. پلینی پیش از این نیز در میان علاقهمندان موسیقی گیتار و پراگرسیو متال شناخته شده بود، اما انتشار این آلبوم باعث شد نام او در سطح گستردهتری مطرح شود و توجه منتقدان و مخاطبان حرفهای موسیقی را به خود جلب کند.
یکی از مهمترین ویژگیهای این آلبوم، تعادل کمنظیر میان مهارت فنی و احساس موسیقایی است. بسیاری از آثار اینسترومنتال در دام نمایش صرف تکنیک گرفتار میشوند، اما پلینی در «شهرهای دستساز» موفق شده ساختارهای پیچیده، ریتمهای چندلایه و نوازندگی پیشرفته را با ملودیهایی روان و تأثیرگذار ترکیب کند. نتیجه اثری است که نهتنها برای نوازندگان و علاقهمندان موسیقی فنی جذاب است، بلکه شنوندگان عادی نیز میتوانند با فضای احساسی و روایت موسیقایی آن ارتباط برقرار کنند.
موسیقی این آلبوم تنها به پراگرسیو متال محدود نمیشود و از عناصر متنوعی مانند جاز فیوژن، راک مدرن، موسیقی امبینت و حتی بخشهایی از موسیقی الکترونیک الهام میگیرد. استفاده از هارمونیهای مدرن، صداهای شفاف گیتار و فضاسازیهای گسترده باعث شده هر قطعه شخصیت مستقلی داشته باشد. در عین حال، تمامی قطعات در کنار یکدیگر هویتی منسجم ایجاد میکنند که شنونده را از ابتدا تا انتهای آلبوم همراه خود نگه میدارد.
