آلبوم «ناو اند ذن (Now and Zen)» چهارمین اثر استودیویی رابرت پلنت (Robert Plant)، خواننده افسانه‌ای لد زپلین (Led Zeppelin)، در ۱۰ اسفند ۱۳۶۶ (۲۹ فوریه ۱۹۸۸) منتشر شد. این مجموعه ۱۰ قطعه‌ای که پس از سه سال وقفه و پایان همکاری او با گیتاریست رابی بلانت روانه بازار شد، نقطه عطفی در دوران پسازپلین پلنت محسوب می‌شود.
دانلود آلبوم «Now and Zen» از Robert Plant: چهارمین گام در مسیر یک اسطوره
ضبط آلبوم در استودیوهای سوانیارد و مارکوس لندن انجام شد و به تهیه‌کنندگی مشترک تیم پالمر، خود پلنت و فیل جانستون ساخته شد. این آلبوم اولین همکاری پلنت با جانستون (کیبوردیست و ترانه‌سرا) را رقم زد که در آثار بعدی نیز با او همکاری داشت. برای اولین بار در دوران انفرادی خود، پلنت آشکارا به میراثش به عنوان خواننده لد زپلین احترام گذاشت و از جیمی پیج (Jimmy Page)، گیتاریست افسانه‌ای این گروه، برای همکاری دعوت کرد. این تصمیم، تغییری اساسی در نگرش پلنت نسبت به گذشته‌اش ایجاد کرد و به گفته فیل جانستون، قطعه «White, Clean and Neat» جرقه این تغییر نگرش را زد.
قطعات شاخص آلبوم ناو اند ذن و حضور جیمی پیج
از میان ۱۰ قطعه این آلبوم، «Heaven Knows» با حضور جیمی پیج (Jimmy Page) به عنوان گیتاریست سولو، اثری قدرتمند و تاثیرگذار است که آغازگر مسیر تازه‌ای در کارنامه پلنت شد. «Tall Cool One» که دومین حضور جیمی پیج در آلبوم است، با استفاده از نمونه‌های صوتی (سمپل) آهنگ‌های لد زپلین مانند «Whole Lotta Love» و «Black Dog»، فضایی نوستالژیک و در عین حال مدرن خلق کرده است و به رتبه ۱ جدول Mainstream Rock Tracks بیلبورد دست یافت. «Ship of Fools» به عنوان یکی از درخشان‌ترین تصنیف‌های آلبوم، با ملودی دلنشین و اجرای احساسی پلنت، جایگاه ویژه‌ای در میان هواداران دارد. «Heaven Knows» نیز به عنوان اولین تک‌آهنگ آلبوم، توانست به رتبه ۱ جدول Mainstream Rock Tracks بیلبورد دست یابد.
اثری شنیدنی، فراتر از گذر زمان
«Now and Zen» با استقبال گسترده منتقدان مواجه شد و در رتبه ۶ جدول بیلبورد ۲۰۰ و رتبه ۱۰ جدول آلبومهای بریتانیا قرار گرفت و در نهایت در سال ۲۰۰۱ موفق به دریافت گواهینامه ۳ پلاتین از RIAA شد. آل‌میوزیک این آلبوم را «بهترین آلبوم انفرادی پلنت» و «اثری ضروری برای طرفداران لد زپلین» معرفی کرده است. «Now and Zen» نه فقط یک آلبوم موفق، بلکه نقطه آغاز آشتی پلنت با گذشته‌اش و آغازی بر دوران تازه‌ای از همکاری‌های بعدی او با جیمی پیج بود که نهایتا به پروژه مشترک «No Quarter: Jimmy Page and Robert Plant Unledded» در سال ۱۹۹۴ انجامید.
