آلبوم «O Vento que Lambe as Miñas Feridas» (بادی که بر زخم‌هایم مرهم می‌گذارد) اثری خیره‌کننده و به شدت احساسی از گروه سانگره د مئرداگو (Sangre de Muerdago) است که همان‌طور که از نامش پیداست، ماهیتی شفابخش و التیام‌دهنده دارد. این اثر شنونده را به سفری درونی دعوت می‌کند؛ جایی که ملودی‌های غم‌انگیز اما سرشار از امید، همچون نسیمی ملایم بر خستگی‌ها و دردهای روانی می‌وزند. این آلبوم نمایشی بی‌نقص از بلوغ هنری گروه در خلق فضاهای نئوفولک و تاریک است که با ظرافت تمام، احساسات انسانی را هدف قرار می‌دهد.
هارمونی سازهای آکوستیک و آواهای باستانی
در این آلبوم، تنظیم‌های آکوستیک به اوج پختگی خود رسیده‌اند. ترکیب جادویی گیتار کلاسیک با سازهای زهی سنتی مانند نیکل‌هارپا (Nyckelharpa) و ویولنسل، بافتی غنی و چندلایه ایجاد کرده است. آواهای خوانده شده به زبان گالیسیایی، همچون وردهایی باستانی و آیینی در دل قطعات طنین‌انداز می‌شوند. این سازبندی کاملاً ارگانیک، بدون هیچ‌گونه تکیه بر عناصر الکترونیک، باعث شده تا هر نت با خلوص و صمیمیتی بی‌نظیر به گوش مخاطب برسد.
پیوند عمیق با طبیعت و افسانه‌های گالیسیا
فضاسازی این آلبوم ارتباط تنگاتنگی با طبیعت بکر و مه‌آلود گالیسیا دارد. هر قطعه از آلبوم، تصویری صوتی از جنگل‌های باستانی، وزش باد در میان درختان بلوط و قطرات باران را تداعی می‌کند. سانگره دِ مُئِرداگو در این اثر موفق شده است تا مرز میان انسان و طبیعت را کمرنگ کرده و شنونده را در اتمسفری عرفانی و رازآلود غرق کند؛ جایی که افسانه‌های کهن دوباره جان می‌گیرند و در قالب نغمه‌هایی جادویی روایت می‌شوند.
