این آلبوم که گزیدهای از جنبههای کمتردیدهشده هنر سرج تانکیان را نمایش میدهد، با قطعه الکترونیک «اِلِکتریک دریمز» آغاز میشود که با فضاسازی سوررئال و وکال خلسهوار، مسیر هنری غیرمنتظره آلبوم را ترسیم میکند. در ادامه، «دانه» با پنج دقیقه نغمهپردازی پیچیده، تلفیقی از عناصر راک آلترناتیو و موسیقی ارمنی را ارائه میدهد.
قطعاتی چون «روی تو حساب میکنم» و «بهشت من» بازخوانیهایی شخصیشده از ترانههای کلاسیک هستند که تانکیان با وکال پرشور و تنظیمهای بدیع خود احیا کرده است. اوج همکاریهای آلبوم در «چیزهای ناگفته» با حضور بیک رونگا تجلی مییابد که دیالوگ موسیقایی کمنظیری بین دو صدا خلق میکند.
در بخش میانی آلبوم، «تو را یافتم» با ملودی غمگین و اشعار عاشقانه، و «نشستن روبروی خورشید» با تم سیاسی مشخص خود، طیف گسترده موضوعات مورد علاقه تانکیان را پوشش میدهند. قطعاتی مانند Apocalyptic Dance و «اخراجهای صوتی» با ریتمهای سنگین و سازبندی تجربی، به بخش کولاژهای آلبوم تعلق دارند.
پایانبند تاثیرگذار آلبوم، «وقتی مرگ میرسد» با چهار دقیقه نغمهپرداری تاریک و وکال پراحساس، جمعبندی هنرمندانهای از تمام درونمایههای آلبوم ارائه میدهد. این مجموعه نه تنها برای هواداران پروپاقرص تانکیان، بلکه برای تمام علاقمندان موسیقی اصیل و خلاق، گنجینهای ارزشمند محسوب میشود.
