آلبوم «This Is Astor Piazzolla» مجموعه‌ای است درخور و جامع از برجسته‌ترین آثار مردی که موسیقی تانگو را برای همیشه متحول کرد. این گردآوری پنجاه‌ویک قطعه‌ای، گزیده‌ای است از شاهکارهای آستور پیاتزولا در طول چهار دهه فعالیت پربارش؛ از تصنیف‌های غمگین و شاعرانه تا قطعات پرشور و پرانرژی که مرز میان تانگو، جاز و موسیقی کلاسیک را کمرنگ کردند. این آلبوم نه فقط برای هواداران قدیمی، که برای هر کس که می‌خواهد با دنیای شگفت‌انگیز پیاتزولا آشنا شود، یک نقشهٔ راه بی‌نظیر است. بی‌تردید، بهترین‌های آستور پیاتزولا در این مجموعه گرد آمده‌اند تا شنونده را به سفری فراموش‌نشدنی در خیابان‌های بوئنوس آیرس دعوت کنند.
وقتی باندونئون حرف می‌زند: از «Oblivion» تا «Libertango»
کافیست چند ثانیه اول «Oblivion» را بشنوید تا بفهمید اینجا قرار نیست پایکوبی کنید. باندونئون اینجا آواز می‌خواند؛ آوازی پر از حسرت و خاطره. این قطعه که برای فیلم «هنری چهارم» ساخته شد، شاید غمگین‌ترین ملودی‌ای باشد که تا به حال با این ساز نواخته شده. درست در نقطهٔ مقابلش، «Libertango» می‌ایستد؛ تانگوی آزادی، تانگوی عصیان. ریتمی که از همان ثانیه اول قلبتان را به رقص وا می‌دارد، اما نه آن رقص قراردادی تانگو، که نوعی رقص درونی و شخصی. این دو قطعه، دو روی سکهٔ پیاتزولا هستند و بی‌تردید در فهرست آهنگ‌های معروف آستور پیاتزولا جایگاه ویژه‌ای دارند.
سه‌گانه آستور پیاتزولا که بوئنوس آیرس را نقاشی کرد
چهار فصل پیاتزولا را شاید بتوان بلندترین شعر بی‌کلامی دانست که در وصف یک شهر سروده شده. «Primavera Porteña» (بهار بوئنوس‌آیرسی) شلوغ است، پر از زندگی و تقاطع آدم‌ها. «Verano Porteño» (تابستان) نفس‌گیر است، آن‌قدر داغ که انگار آسفالت خیابان زیر پایت ذوب می‌شود. «Otoño Porteño» (پاییز) جایی است که برگ‌ها و خاطرات با هم می‌ریزند، و «Invierno Porteño» (زمستان) سرد و تأمل‌برانگیز، با آن باندونئونی که مثل بخاری پیر داستان‌ها تعریف می‌کند. این چهار فصل در این آلبوم با تنظیم‌های مختلف برای گیتار، پیانو و ارکستر حضور دارند و هر بار، روایتی تازه از همان شهر افسانه‌ای به گوش می‌رسانند.
پیاتزولا، شعر و تانگو: وقتی روبرتو گویه‌نچه همصدا می‌شود
بخشی از جادوی پیاتزولا در همکاری‌هایش با خوانندگان بزرگ است، به ویژه روبرتو گویه‌نچه، آن صدای خشن و پخته‌ای که انگار تمام زندگی را چشیده و حالا دارد قصه‌اش را زمزمه می‌کند. «Balada Para un Loco» (تصنیف برای یک دیوانه) یکی از آن قطعات نادر است که شعر و موسیقی چنان در هم تنیده‌اند که جدا کردنشان ممکن نیست. داستان مردی که عاشق زنی عجیب و رویایی شده و تمام شهر به او می‌خندند، اما او بی‌اعتنا عشقش را فریاد می‌زند. یا «La Ultima Curda» (آخرین مستی) که در آن گویه‌نچه چنان می‌خواند که انگار دارد با باندونئون گفتگو می‌کند. این قطعات از بهترین آهنگ‌های آستور پیاتزولا در میان آرژانتینی‌ها هستند.
همکاری‌های فرامرزی آستور پیاتزولا: جری مالیگن و فراتر از اقیانوس
پیاتزولا در دهه‌های آخر عمرش به شدت بین‌المللی شد. همکاری با جری مالیگن، اسطورهٔ ساکسفون باریتون جاز، حاصل دو آلبوم شد که قطعاتی چون «Years of Solitude» و «Close Your Eyes and Listen» از آن‌ها در این مجموعه حاضرند. اینجا جاز و تانگو چنان در هم می‌آمیزند که نمی‌توانی مرزشان را تشخیص دهی. قطعهٔ «Solitude» نیز یادگار همان روزهاست. این آثار نشان می‌دهند که پیاتزولا نه فقط یک موسیقیدان آرژانتینی، که یک پدیدهٔ جهانی بود و مرزهای سبکی را به سخره می‌گرفت.
از «Adiós Nonino» تا «Fuga y Misterio»: ویترینی از یک نبوغ
اگر بخواهی پیاتزولا را در یک قطعه خلاصه کنی، باید سراغ «Adiós Nonino» بروی. او این قطعه را پس از مرگ پدرش در عرض چند دقیقه نوشت، و حاصل شد یکی از عمیق‌ترین مرثیه‌های موسیقی قرن. باندونئون اینجا به گریه می‌افتد، اما گریه‌ای سربلند و باشکوه. در مقابل، «Fuga y Misterio» با آن انرژی چندصدایی و ساختار باخ‌وارش، نشان می‌دهد پیاتزولا چقدر به موسیقی کلاسیک مسلط بوده. «Michelangelo '70» جازترین قطعه‌اش است و «Escualo» با آن ریتم جنون‌آمیز، یادآور روزهایی که از دیدن یک کوسه الهام گرفته بود. این تنوع در یک آلبوم، شاید باورنکردنی باشد، اما اینجا گرد هم آمده تا ثابت کند پیاتزولا هیچ‌کس جز خودش نبوده.
دانلود بهترین های آستور پیاتزولا از دنیای موسیقی
آستور پیاتزولا در ۱۹۹۲ از دنیا رفت، اما موسیقی‌اش نه فقط در سالن‌های کنسرت، که در فیلم‌ها، تئاترها و حتی باشگاه‌های رقص جریان دارد. او تانگو را از حالت موزه‌ای و فولکلوریک خارج کرد و به آن شخصیتی جهانی داد. اگر تا به حال دانلود آهنگ معروف آستور پیاتزولا را جستجو کرده‌اید، به احتمال زیاد با یکی از قطعات این آلبوم آشنا هستید. این مجموعه، نه فقط یک گردآوری، که کارت دعوتی است به مهمانی که در آن غم و شادی و سنت و مدرنیته کنار هم می‌نشینند. بهترین‌های آستور پیاتزولا اینجا جمع شده‌اند تا تو را برای همیشه مهمان خیابان‌های بوئنوس آیرس کنند.
