آلبوم «هیچ‌وقت انگار زمان کافی نداریم» (We Never Seem to Have Enough Time) در فوریه 2026 توسط پروژه موسیقی WMD منتشر شد. این اثر حاصل تجربه‌های شخصی Michael Erickson، خالق پروژه، در سال‌هایی است که با چالش‌های سلامت روان و دوری از موسیقی روبه‌رو بوده است. او این آلبوم را بازتابی از روند بازسازی رابطه خود با زندگی و هنر توصیف می‌کند؛ اثری که از دل ناامیدی به امید و آفرینش دوباره می‌رسد.
موسیقی آلبوم بر پایه فضاسازی‌های امبینت، بافت‌های الکترونیک مینیمال و عناصر لوفای شکل گرفته است. ملودی‌های آرام، سینتی‌سایزرهای گرم و ریتم‌های ساده، فضایی ایجاد می‌کنند که بیشتر از آنکه بر هیجان تکیه داشته باشد، شنونده را به تأمل و آرامش دعوت می‌کند. این مجموعه در 11 قطعه و حدود 36 دقیقه، تجربه‌ای پیوسته و یکپارچه ارائه می‌دهد که برای شنیدن از ابتدا تا انتها طراحی شده است.
قطعاتی مانند Found، Less، Silent Black Pale، Soft Spaces و قطعه پایانی One More هرکدام بخشی از این روایت احساسی را کامل می‌کنند. عنوان آلبوم نیز به مفهوم گذر سریع زمان و حس همیشگی کمبود فرصت اشاره دارد؛ احساسی که بسیاری از شنوندگان می‌توانند با آن همذات‌پنداری کنند. در این اثر، سکوت، فاصله و سادگی به اندازه ملودی‌ها در انتقال احساس نقش دارند.
