«Past the Breakwater» دوازدهمین آلبوم استودیویی جسی کوک (Jesse Cook)، گیتاریست و آهنگساز برنده جایزه جونو، است که در ۲۷ شهریور ۱۴۰۵ (۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶) منتشر شد. این آلبوم ۱۰ قطعه دارد و نخستین اثر کوک پس از آلبوم «Love In The Time of Covid» در سال ۲۰۲۳ محسوب میشود.
دانلود آلبوم Past the Breakwater: سفری در میان ۱۰ قطعه از دل سکوت و آرامش
کوک برای یافتن آن حس سکوتی که در ذهن داشت، بخش عمده آلبوم را در کلبهای روی یک جزیره کوچک و دورافتاده در منطقه دریاچهای سپار کانادا ضبط کرد؛ جزیرهای که تنها با قایق قابل دسترسی بود. او درباره آن مکان میگوید: «سکوت آنجا توسط ردیفهایی از صخرههای باستانی محافظت میشود. همچون نگهبانانی پیش از تاریخ، یک موجشکن در برابر طوفانهایی که در آن سوی آن قرار دارند. گاهی باید از همه چیز فاصله بگیرم تا فقط در موسیقی گم شوم». همین تجربه، عنوان آلبوم و کیفیت «نفسگیر و بیشتاب» آن را شکل داده است. کوک خود این اثر را «نخستین آلبوم بالغ من» نامیده و در ۶۱ سالگی از آن بهعنوان نقطه عطفی در مسیر هنریاش یاد میکند.
فضای موسیقایی: جاز-محور، مینیمال و پر از فضای خالی
«Past the Breakwater» برخلاف آثار پرشور و پرکوبنده قبلی کوک، رویکردی آرام، جازی و مینیمال دارد. کوک درباره الهام خود میگوید: «بهعنوان یک عاشق موسیقی، دستهای از آثار وجود دارند که همیشه در روزهای بارانی یا شبهای دیروقت با دوستان گوش میدهم. آلبومهایی مثل Kind of Blue از مایلز دیویس، Getz/Gilberto و The Köln Concert از کیت جرت. آلبومهایی که میتوانی آنها را پخش کنی و در آنها زندگی کنی. آلبومهای آرام. آلبومهایی که نفس میکشند». او در این آلبوم فضای بیشتری در ضبطها ایجاد کرده و برخی قطعات تنها با گیتار اسپانیایی و کنترباس اجرا شدهاند. نوازندگان همراه او عبارتند از ماریتو مارکس (درامز و پرکاشن)، ویل لامورو (زهیها و ویولن)، راس مکاینتایر (کنترباس) و جیل ساورتایگ (ویولنسل) در قطعه «Forever».
«Past the Breakwater» را میتوان هم برای طرفداران قدیمی جسی کوک و هم برای تازهواردانی که به دنبال گیتار اسپانیایی آرام، جاز مینیمال و موسیقیای برای لحظات سکوت و تامل هستند، دریچهای به دنیای درونی یکی از تاثیرگذارترین نوازندگان گیتار اسپانیایی معاصر دانست.
