آلبوم You May Offend از د پروکلیمرز (The Proclaimers)؛ سیزدهمین اثر و بازگشتی پرشور به ریشه‌های پانک و فولک

«Empyrean» سومین آلبوم استودیویی رافائل واینراث براون (Raphael Weinroth-Browne)، نوازنده ویولن و آهنگساز کانادایی، است که در ۲۰ شهریور ۱۴۰۵ (۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶) به‌صورت مستقل منتشر شده است. این آلبوم که دنباله «Lifeblood» در سال ۲۰۲۵ محسوب می‌شود، حاصل پروژه‌ای متفاوت است: در سال ۲۰۲۴، گروه رقص معاصر جیمز ویلتون دنس (James Wilton Dance) از او خواست تا موسیقی‌ای ۸۰ دقیقه‌ای بر اساس آثار یوهان سباستین باخ برای اجرایی به نام «BACH Reimagined» بسازد. آن‌چه خلق شد، نه بازخوانی ساده، بلکه گفت‌وگویی میان قرن‌ها بود؛ موسیقی‌ای که خالص بودن و ظرافت ریاضی‌وار کنترپوان باروک را با بافت‌های دیستورت‌شده، فضاسازی‌های الکترونیک و ریتم‌های کوبنده در هم می‌آمیزد.

خود واینروت-براون درباره مفهوم آلبوم می‌گوید: «در هسته خود، Empyrean درباره جست‌وجوی امر متعالی است. ما به‌عنوان هنرمند، تمام زندگی‌مان را صرف تلاش برای خلق چیزی می‌کنیم که از روزمرگی فراتر رود، اگر فقط برای یک لحظه، گویی از سوراخ کلید به ابدیت نگاه می‌کنیم.»

دانلود آلبوم «Empyrean»: گفت‌وگویی بی‌پایان با باخ در آستانه تعالی

موسیقی «Empyrean» در دسته‌های پراگرسیو پست-راک، کراس‌اور کلاسیک و تجربی طبقه‌بندی می‌شود. برخلاف آلبوم قبلی «Lifeblood» که «به‌طور فیزیکی وحشی‌تر» بود، «Empyrean» فضایی کنترل‌شده‌تر و عرفانی‌تر دارد. واینراث براون در این آلبوم، ویولنسل را به موجودی هوشمند تبدیل می‌کند که تکه‌های ملودی‌های باروک را به درون طوفانی از نویز، بازخورد و پرکاشن تکتونیکی می‌کشد. منتقدان، موسیقی او را «سنگین بدون گیتار، بی‌رحمانه بدون بیت‌های تند» توصیف کرده‌اند.

قطعات شاخص و روایت‌های صوتی

آلبوم شامل ۹ قطعه با مدت زمان حدود ۴۴ دقیقه است. قطعه آغازین، «Speed of Light»، بازآفرینی‌ای از پرلود سوئیت ویولنسل شماره ۱ در سل ماژور باخ است که در قالبی سینمایی و پرتلاطم، از گشایشی فوری و پرانرژی به بخش میانی مسحورکننده و در نهایت به پایانی دراماتیک می‌رسد. «Dissolution» (به مدت ۷ دقیقه) ملودی آغازین ساراباند از سوئیت ششم ویولنسل باخ را از ماژور به مینور می‌برد و آن را به تدریج در نویز و صدای تقریبا انتزاعی حل می‌کند.

«Reflection» که به‌عنوان نخستین تک‌آهنگ منتشر شد، یکی از سنگین‌ترین قطعات سولوی واینراث براون توصیف شده است؛ قطعه‌ای با ریف‌های کوبنده و فضایی تهدیدآمیز که در عین حال، «مراقبه‌گونه» نیز هست و شنونده را در میان آشوب، به حالتی از آگاهی تغییر یافته هدایت می‌کند. «Murmuration» (به معنای «هم‌پروازی» یا «رقص جمعی پرندگان») با آرپژهای چرخه‌ای و ریتم‌های بی‌امان، الهام‌گرفته از کالین استتسون، ساکسوفون‌نواز پیشرو، و همچنین باخ است؛ قطعه‌ای که در آن صداهای متعدد به یک کل واحد و در حال تحول تبدیل می‌شوند و در نهایت در افقی بی‌پایان محو می‌گردند. «Sanctum» (به معنای «محراب») فضایی آیین‌گونه و مدیتیتیو با الهام از عرفان صوفی خلق می‌کند، جایی که سکون و نیایش در مرکز قرار می‌گیرد.

جزئیات ضبط و تیم تولید

«Empyrean» در استودیوی Union Sound Company در تورنتو، بلافاصله پس از جلسات ضبط «Lifeblood»، ضبط شده است. ضبط و مهندسی توسط دارن مک‌گیل (Darren McGill) انجام شده، میکس را آدام نوبل (Adam Noble)، که با گروه‌هایی چون لپروس (Leprous) و کاتاتونیا (Katatonia) کار کرده و مسترینگ را رابین اشمیت (Robin Schmidt) بر عهده داشته‌اند. نتیجه، صدایی است که هم‌زمان «عظیم و صمیمی» توصیف شده و «هر ضربه آرشه با فوریتی تقریبا لمسی» حفظ شده است.

هنرمند: از ویولنسل تا راک

رافائل واینراث براون، نوازنده ویولنسل و آهنگساز کانادایی، به‌عنوان نوازنده مهمان با گروه‌های لپروس (Leprous) و وودن (Wooden) همکاری داشته است. او در توصیف خود می‌گوید: «به‌عنوان یک ویولنسل‌نواز، من غیرمعمول هستم زیرا گروه‌هایی مثل تول (Tool) و مشوگا (Meshuggah) بخش مهم‌تری از DNA موسیقایی من را تشکیل می‌دهند تا آهنگسازانی چون بتهوون یا برامس.»
«Empyrean» را می‌توان هم برای طرفداران موسیقی کلاسیک معاصر و هم برای علاقه‌مندان به متال پراگرسیو و پست-راک، دریچه‌ای به دنیای یکی از خلاق‌ترین نوازندگان ویولنسل در صحنه موسیقی امروز دانست.