«Violence Insane in a Beautiful World» هفتمین آلبوم استودیویی راجر تیلور (Roger Taylor)، درامر، ترانهسرا و خواننده افسانهای گروه کوئین، است که در ۲۷ شهریور ۱۴۰۵ (۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶) منتشر شد. این آلبوم پنج سال پس از «Outsider» (۲۰۲۱) و ۴۵ سال پس از نخستین اثر سولوی او، «Fun in Space» (۱۹۸۱)، روانه بازار شده است.
دانلود آلبوم Violence Insane in a Beautiful World: سفری در میان ۱۰ قطعه از دل خشونت و زیبایی
عنوان آلبوم، خود مضمون اصلی آن را که تناقض میان زیبایی جهان و خشونت دیوانهوار آن است را خلاصه میکند. تیلور درباره آن میگوید: «همه این دیوانگیها در حال وقوع است. خشونت در جهان به بدی همیشه است، در تمام عمر من. فقط وحشتناک است، خشونتهای دیوانهوار زیادی وجود دارد. و به نظر میرسد ما در حال نابود کردن جهان هستیم؛ پلاستیک در دریا، جنگهای وحشتناک همهجا». با این حال، لحن آلبوم امیدوارکننده است: «این یک جهان زیباست. و مهربانی بسیار مهم است، به نظرم، بهنظر میرسد که اغلب فراموش میشود». «تمی وجود دارد، در عنوان نهفته است: چه جهان زیبایی که در آن زندگی میکنیم، خرابش نکنید. در حال حاضر همه این دیوانگیها به نظر میرسد. خشونت در جهان به بدی همیشه است... اما جهان زیبایی است و مهربانی بسیار مهم است».
فضای موسیقایی: از خشم تا عشق، از پاپ تا راک
آلبوم ۱۰ قطعه و حدود ۴۱ دقیقه است و تیلور تقریبا تمام آن را خودش نوشته، تهیهکنندگی، نوازندگی و خوانندگی کرده است؛ تنها استثنا بازخوانی «Jealous Guy» جان لنون است که تیلور آن را «یکی از بزرگترین تصنیفهای تاریخ» مینامد.
قطعه آغازین، «A Beautiful World»، با همکاری گروه کر ندلوو (The Ndlovu Youth Choir) از آفریقای جنوبی که تیلور آنها را پس از دیدن اجرای زولوییشان از «Bohemian Rhapsody» کشف کرد، فضایی حماسی و در عین حال هشداردهنده دارد. تیلور در این قطعه زمین را از دید موجودی فضایی مینگرد و پیامش را با جملهای کنایهآمیز به پایان میرساند: «Don't Fuck it up» (خرابش نکنید).
در مقابل، «Violence Insane» با ریفهای تیره و فضایی تقریبا پروگرسیو، تصویری مستقیم از خشونت ارائه میدهد: «خون روی سقف»، «مغز روی زمین». قطعه «Chump» با کیبوردهای معلق و پیانوی پراکنده، حملهای کمابهام به یک رئیسجمهور آمریکایی است که نام خانوادگیاش با عنوان قطعه قافیه میشود. تیلور میگوید: «از دخالت در سیاست کشورهای دیگر متنفرم، اما... وای! بدون بیادبی، چه بر سر آمریکا آمده؟».
«I See You Now»، تکآهنگ دوم آلبوم، یک تصنیف کلاسیک پیانویی است که به همسر تیلور تقدیم شده و از «جادههای سخت و ناهموار» مشترک میگوید: «دوستان همیشگی / با خنده پایین میرویم». در سوی دیگر، «Don't Photograph Food» با فضایی شاد و طنزآمیز، گروو راکی پرانرژی دارد و «Come On Summer (It's Party Time)» با گروه کر ندلوو، حالوهوایی فانک و جشنگونه به آلبوم میبخشد.
بازخورد منتقدان: آلبومی متنوع و متقاعدکننده
منتقدان آلبوم را با استقبال خوبی روبهرو کردهاند. Plattentests.de امتیاز ۷ از ۱۰ داده و نوشته است که آلبوم «۴۱ دقیقه استدلال خوب» ارائه میدهد. SPILL Magazine نیز آن را «آلبومی بسیار منسجم و قوی با معنای فراوان» توصیف کرده و نوشته: «آلبومی بسیار مثبت، با تکههایی از خشم، اما آلبومی زیبا». منتقدان بهویژه از توانایی تیلور در قرار دادن قطعات متضاد در کنار هم تمجید کردهاند: «او واقعا هیچ مشکلی با کنار هم گذاشتن آهنگهای متضاد ندارد. و این کار میکند».
