آلبوم «This Is Brian Eno» مجموعهای ارزشمند از آثار یکی از تأثیرگذارترین چهرههای موسیقی معاصر را گرد هم آورده است. برایان اینو، موزیسین، تهیهکننده و نظریهپرداز بریتانیایی، با ابداع سبک «موسیقی محیطی» (ambient) و همکاریهای گستردهاش با بزرگترین نامهای موسیقی راک و پاپ، نام خود را در تاریخ موسیقی جاودانه کرده است . این گردآوری چهلقطعهای، شنونده را به سفری در دنیای صداهای لایهلایه و فضاهای مراقبهگونه میبرد. از مینیمالیسم پیانویی هارولد باد گرفته تا الکترونیک پاپ دیوید برن، و از همکاریهای اولیه با رابرت فریپ تا پروژههای اخیر با فرد اگین، این آلبوم گنجینهای از نابترین لحظات موسیقایی را در خود جای داده است. برای هر علاقهمندی به موسیقی تجربی و محیطی، این مجموعه یکی از بهترینهای برایان اینو محسوب میشود.
بهترین های برایان اینو : مبدع موسیقی امبینت
برایان اینو در اواسط دههٔ ۱۹۷۰، پس از یک تصادف رانندگی که او را بستری کرد، به ایدهٔ موسیقی محیطی رسید. او که قادر به بلند شدن برای تنظیم صدا نبود، متوجه شد موسیقی میتواند همچون نور و رنگ در فضا حل شود و محیط را تغییر دهد . حاصل این تفکر، آلبوم انقلابی «Ambient 1: Music for Airports» (۱۹۷۸) بود که نام سبک امبینت را برای نخستین بار معرفی کرد . در این مجموعه، قطعهٔ ۱۷دقیقهای «1/1» با پیانوی رابرت وایت و آرپژهای مسحورکننده، و نیز «2/1» با لایههای آوازی حلزونی، نمونههای درخشانی از این نگاه هستند. همچنین قطعهٔ «An Ending (Ascent)» از آلبوم «Apollo» (۱۹۸۳) که برای مستند فضایی ساخته شد، با آن حس عظمت و تنهایی کیهانی، بیتردید از بهترین آهنگهای برایان اینو به شمار میرود.
همکاری با هارولد باد: فلاتهای آینه و مروارید
یکی از درخشانترین فصلهای کارنامهٔ اینو، همکاری او با آهنگساز مینیمالیست، هارولد باد است. آلبوم «Ambient 2: The Plateaux of Mirror» (۱۹۸۰) که در این مجموعه با قطعاتی چون «The Plateaux of Mirror»، «First Light»، «Above Chiangmai»، «An Arc of Doves» و «Among Fields of Crystal» حضور دارد، تلفیقی است از پیانوی بداههٔ باد و فضاسازیهای الکترونیک اینو . اینو در این آلبوم، با استفاده از تأخیرهای دیجیتال و افکتهای الکترونیک، صدای پیانو را چنان دگرگون کرد که گویی از دل یک فلات مرتفع و مهآلود طنینانداز میشود .
دومین همکاری این دو، آلبوم «The Pearl» (۱۹۸۴) با تهیهکنندگی دنی لانوا بود که قطعاتی چون «Against the Sky»، «Lost in the Humming Air»، «A Stream with Bright Fish»، «Late October»، «The Pearl» و «Still Return» از آن در این مجموعه حاضرند . این آثار که با ظرافت و عمق احساسی بیشتری ساخته شدهاند، از برترین آثار برایان اینو در ژانر امبینت محسوب میشوند.
همکاری با دیوید برن و فرد اگین: از پاپ تا الکترونیک
اینتو علاوه بر موسیقی محیطی، در عرصهٔ پاپ و راک نیز حضوری تأثیرگذار داشته است. همکاری او با دیوید برن، خوانندهٔ تالکینگ هدز، به آثاری ماندگار انجامید. قطعهٔ «Strange Overtones» (۲۰۰۸) که در این آلبوم حضور دارد، تلفیقی است از گاسپل الکترونیک و پاپ با شعری دربارهٔ تلاش برای نوآوری در موسیقی . این قطعه با استقبال گستردهٔ منتقدان روبرو شد و در فهرست برترین ترانههای دههٔ ۲۰۰۰ نشریهٔ پیچفورک قرار گرفت .
در سالهای اخیر، اینو با تهیهکنندهٔ جوان و محبوب، فرد اگین، همکاری پرباری داشته است. آلبوم مشترک آنها با عنوان «Secret Life» (۲۰۲۳) که قطعات «Safety»، «Pause»، «Radio»، «Follow»، «Secret» و «Cmon» از آن در این مجموعه حاضرند، فضایی کاملاً امبینت و مراقبهگونه دارد . این آثار نشان میدهد اینو حتی در دههٔ هشتم زندگی خود، همچنان به کشف افقهای تازه و همکاری با نسل جدید مشغول است. برای علاقهمندان به دانلود آهنگ معروف برایان اینو، این بخش از آلبوم گزینههای شنیدنی فراوانی دارد.
آثار برایان اینو ، میراثی از جنس صدا و نور
برایان اینو در طول بیش از پنج دهه فعالیت هنری، نه فقط یک موزیسین، که یک فیلسوف صدا بوده است. او با انتشار مجموعه کارتهای «استراتژیهای مبهم» (Oblique Strategies) در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰، روشی نوین برای غلبه بر بنبست خلاقیت ابداع کرد که هنوز هم توسط هنرمندان بسیاری استفاده میشود . تأثیر او بر موسیقی راک از طریق تهیهکنندگی آلبومهای ماندگار برای هنرمندانی چون دیوید بویی (سهگانهٔ برلین)، یوتو (The Joshua Tree)، تاکینگ هدز (Remain in Light) و کلدپلی، غیرقابل انکار است .
این آلبوم با گردآوری چهل قطعه از تمام دورانهای کاری او، بهترین فرصت را برای درک این میراث غنی فراهم میکند. از «1/1» و «The Big Ship» گرفته تا «Emerald and Stone» و «Spinning Away»، اینجا همه چیز هست: آرامش، هیجان، نوستالژی و آیندهنگری. بهترینهای برایان اینو در این مجموعه گرد آمده و منتظر کشف شدن هستند.


























