آلبوم My Life in the Bush of Ghosts از برایان اینو (Brian Eno) و دیوید برن (David Byrne)؛ سنگ بنای موسیقی سمپل

آلبوم «زندگی من در بیشه ارواح (My Life in the Bush of Ghosts)» نخستین همکاری استودیویی برایان اینو (Brian Eno)، پیشگام موسیقی امبینت، و دیوید برن (David Byrne)، خواننده گروه Talking Heads، است که در ۶ اسفند ۱۳۵۹ (۲۵ فوریه ۱۹۸۱) منتشر شد. عنوان این آلبوم برگرفته از رمانی به همین نام از نویسنده نیجریه‌ای، آموس توتوولا (Amos Tutuola)، است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شده بود. به گفته برن، نه او و نه اینو هرگز آن رمان را نخوانده بودند، اما احساس کردند عنوان آن «می‌تواند آن‌چه را که این آلبوم درباره‌اش بود، خلاصه کند». این آلبوم که در فاصله سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ ضبط شده، نخستین اثر برن در خارج از گروه تاکینگ هدز محسوب می‌شود.

دانلود آلبوم «My Life in the Bush of Ghosts»: سفری به قلب موسیقی تجربی و ریتم‌های جهانی

«My Life in the Bush of Ghosts» آلبومی است که مرزهای موسیقی رایج را در هم شکست. این اثر، ریتم‌های آفریقایی و خاورمیانه‌ای را با تکنیک‌های موسیقی الکترونیک و نمونه‌های صوتی (سمپل) تلفیق می‌کند. به جای خوانندگی مرسوم، بیشتر آوازها از منابع دیگر نمونه‌برداری شده‌اند: از خوانندگان عرب و دی‌جی‌های رادیو گرفته تا یک کشیش معتاد به کار که در حال انجام مراسم طرد ارواح (Exorcism) است. اگرچه پیش از این نیز از تکنیک سمپلینگ استفاده شده بود، اما به گفته منتقد گاردین، «هرگز پیش از این از آن با چنین تاثیری فاجعه‌بار استفاده نشده بود». اینو خود این اثر را «چشم‌اندازی از یک آفریقای روان‌گردان» توصیف کرده است. استفاده گسترده از سمپل در این آلبوم، آن را به یکی از آثار پیشگام و سنگ‌بنای موسیقی مبتنی بر نمونه در تاریخ تبدیل کرده است.

قطعات شاخص و اجراکنندگان

آلبوم اصلی شامل ۱۰ قطعه است. از قطعات شاخص آن می‌توان به «America Is Waiting» با حضور بیل لزول (Bill Laswell) بر روی بیس و دیوید ون تیگم (David van Tieghem) بر روی درام و پرکاشن اشاره کرد. «Mea Culpa» با بدران (ساز کوبه‌ای ایرلندی) و «Regiment» با حضور رابرت فریپ (Robert Fripp)، گیتاریست افسانه‌ای گروه King Crimson، و کریس فرانتس (Chris Frantz)، درامر Talking Heads، از دیگر قطعات برجسته هستند. «Help Me Somebody» یک واعظ را به یک خواننده آراندبی تبدیل می‌کند و «The Jezebel Spirit» که صدای یک جلسه طرد ارواح را در خود دارد، به یکی از بحث‌برانگیزترین قطعات آلبوم تبدیل شد. انتشار آلبوم به دلیل مشکلات حقوقی برای دریافت مجوز برای این تعداد زیاد سمپل، چندین ماه به تاخیر افتاد.

نسخه بازنشر ۲۰۰۶

در بیست‌وپنج‌مین سالگرد انتشار آلبوم، نسخه‌ای بازنشر و رمیکس‌شده از آن در ۷ فروردین ۱۳۸۵ (۲۷ مارس ۲۰۰۶) توسط نشر Nonesuch منتشر شد. این نسخه که شامل هفت قطعه جایزه (Bonus Tracks) بود，با استقبال گسترده منتقدان روبه‌رو شد و Pitchfork آن را «نزدیک به شاهکار» توصیف کرد. در این نسخه، قطعات اضافی‌ای مانند «Pitch to Voltage» و «Two Against Three» و «Solo Guitar With Tin Foil» نیز گنجانده شده‌اند.