آلبوم چهار ملت (The Four Nations) که در سال ۲۰۲۵ توسط ماتیاس موته و گروه آنسامبل کاپریس منتشر شده است، تلاشی خلاقانه برای احیا و بازسازی قطعات کمتر شنیده شده و گاه گمشده از آنتونیو ویوالدی است. در این اثر، موته با اتکا به دانش وسیع خود در موسیقی باروک، به سراغ کنسرتوهایی رفته است که در نسخه‌های خطی باقی‌مانده، ناتمام بودند یا نیاز به بازسازی جدی داشتند. رویکرد او در این آلبوم، تنها اجرای نوت‌ها نیست، بلکه تلاش برای درک جهان‌بینی ویوالدی در نسبت با فرهنگ‌های موسیقایی مختلف است.
کاوشی در مرزهای فرهنگی قرن هجدهم
عنوان آلبوم اشاره به تنوع فرهنگی دارد که در کنسرتوهای ویوالدی مستتر است. در این مجموعه، قطعاتی با نام‌های فرانسه، انگلستان، اسپانیا و حتی هند (تحت عنوان ایل گران موگول) به چشم می‌خورند. این نام‌گذاری‌ها در موسیقی باروک اغلب نمادین بوده و نشان‌دهنده سبک‌های ملی رایج در آن دوره است. ماتیاس موته با دقیق شدن در فرم‌ها و ریتم‌های بومی این سرزمین‌ها، سعی کرده است تا رنگ‌آمیزی صوتی کنسرتوهای ویوالدی را به شیوه‌ای بازآفرینی کند که منعکس‌کننده تصورات موسیقایی یک آهنگساز ایتالیایی از جهان پیرامونش باشد.
فناوری و مهارت در بازسازی آثار
فرآیند بازسازی آثار در این آلبوم شامل بررسی نسخه‌های اولیه و تکمیل بخش‌های مفقوده با رعایت قواعد کنترپوان و سبک‌شناسی دوره باروک است. برای مثال، در کنسرتوهای 'La Francia' و 'L'Inghilterra'، موته با استفاده از تکنیک‌های نوازندگی فلوت ریکوردر، جزئیاتی را به اثر افزوده که پیش‌تر در نت‌های خام دیده نمی‌شدند. این دقت فنی باعث شده تا شنونده در دنیای موسیقی با تجربه‌ای مواجه شود که هم اصالت تاریخی دارد و هم از شفافیت صوتی مدرن بهره می‌برد.
