در سال ۲۰۲۵، ریما سوشانسکایا به همراه ارکستر سمفونیک ملی انگلستان (National Symphony Orchestra, UK)، پروژهای بلندپروازانه را به ثمر رساندند: ضبط و انتشار مجموعه کامل نه سمفونی بتهوون. این مجموعه که شامل تمامی سمفونیهای شماره یک تا نه است، نگاهی دوباره به یکی از ستونهای اصلی موسیقی کلاسیک غربی دارد. ریما سوشانسکایا، رهبر ارکستر با سابقه، در این اجرا سعی کرده است با حفظ وفاداری به پارتیتورهای اصلی بتهوون، خوانشی شفاف و تکنیکی از این آثار ارائه دهد. سمفونیهای بتهوون از سمفونی اول که ریشه در سنتهای هایدن و موتسارت دارد تا سمفونی نهم که مرزهای فرم سمفونیک را با افزودن گروه کُر جابجا کرد، همواره چالش بزرگی برای هر رهبر ارکستری محسوب میشوند.
سفر از کلاسیسیسم تا رمانتیسیسم
ساختار این آلبوم تمامی آثار سمفونیک بتهوون را در بر میگیرد که به تدریج از لحن روشن و کلاسیک سمفونیهای اولیه به سوی طوفانهای احساسی و ساختارهای پیچیده سمفونیهای میانی و نهایی حرکت میکند. ارکستر سمفونیک ملی انگلستان تحت هدایت سوشانسکایا، توازن دقیقی میان بخشهای زهی و بادی ایجاد کرده است. در سمفونی شماره ۳ (اروئیکا)، شاهد تأکید بر ابعاد حماسی هستیم، در حالی که سمفونی شماره ۶ (پاستورال) با ظرافتهای صوتی خود، تصاویری از طبیعت را بازسازی میکند. این ضبط با کیفیت استودیویی بالا، به شنونده اجازه میدهد تا جزئیات دقیق اجرای نوازندگان را در هر چهار موومان هر اثر به وضوح بشنود.
چالشهای اجرا و تکنیکهای ارکستری
اجرای سمفونیهای بتهوون همواره با استانداردهای تاریخی بزرگان رهبری ارکستر سنجیده میشود. سوشانسکایا در این مجموعه با انتخاب تمپوهای متعادل، از افتادن در دام افراط و تفریط پرهیز کرده است. در سمفونی شماره ۹، به عنوان نقطه اوج این مجموعه، هماهنگی ارکستر با کُر و تکخوانها نقش حیاتی دارد. این اثر که نماد صلح و برادری است، در نسخه ۲۰۲۵ با دقت نظر بالایی اجرا شده است. تحلیلهای فنی نشان میدهد که استفاده از تکنیکهای مدرن ضبط در این آلبوم، به شفافیت صدای تیمپانیها و بخشهای بم ارکستر کمک شایانی کرده است که در اجراهای قدیمیتر کمتر به این وضوح شنیده میشد.














