بنی گرین

بنی گرین (Benny Green)؛ از شاگردی اسکار پترسون تا نخستین آلبوم زنده انفرادی با «Renovation»

بنی گرین (Benny Green) با نام کامل بنجامین گرین، متولد ۱۵ فروردین ۱۳۴۲ (۴ آوریل ۱۹۶۳) در نیویورک سیتی، یکی از برجسته‌ترین و اصیل‌ترین پیانیست‌های جاز هارد باپ در نسل خود است. او که در برکلی، کالیفرنیا بزرگ شد، از هفت‌سالگی به تحصیل پیانوی کلاسیک پرداخت و تحت تاثیر پدرش که نوازنده ساکسیفون تنور بود، خیلی زود به جاز روی آورد. مجموعه صفحات پدرش شامل آثاری از تلونیوس مانک، چارلی پارکر و بیلی هالیدی بود که پایه‌های موسیقایی او را شکل داد. گرین نخستین اجرای پول‌گیر خود را در دوازده‌سالگی تجربه کرد و در پانزده‌سالگی با گروه «ستاره‌های دبیرستانی جشنواره جاز مونتری» نخستین حضور صحنه‌ای مهم خود را رقم زد.

از برکلی تا نیویورک؛ شاگردی در مکتب بزرگ‌ها

گرین پس از دوران دبیرستان در برکلی های اسکول، با خواننده جاز فی ک همکاری کرد؛ همکاری‌ای که به گفته خودش «همراهی، بلوز و اجرا در کنار او» را به او آموخت. او در نوجوانی با ادی هندرسون (ترومپت‌نواز و از استادان جاز) کار کرد و تجربه بیگ‌بند را در گروهی دوازده‌نفره به رهبری چاک ایزرائلس به دست آورد. گرین در سال ۱۳۶۱ (۱۹۸۲) در سن ۱۹ سالگی به نیویورک بازگشت و در نخستین سال حضور در این شهر، زیر نظر پیانیست‌های کهنه‌کار والتر بیشاپ جونیور و والتر دیویس جونیور به تکمیل دانش خود در نوازندگی و تاریخ پیانوی جاز پرداخت.

همکاری با بتی کارتر، آرت بلیکی و اسکار پترسون

بتی کارتر در سال ۱۳۶۲ (۱۹۸۳) گرین را استخدام کرد و این آغاز چهار سال تور بین‌المللی با این خواننده افسانه‌ای بود. گرین در آلبوم برنده گرمی کارتر با نام «Look What I Got» نوازندگی کرد و سپس از سال ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۸ (۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹) به آرت بلیکی و مسنجرز جاز پیوست. او پس از آن به کوینتت فردی هابارد ملحق شد و در سال ۱۳۷۱ (۱۹۹۲) اسکار پترسون، اسطوره پیانوی جاز، او را به عنوان شاگرد خود معرفی کرد و به عنوان نخستین دریافت‌کننده «جایزه شاگردی بین‌المللی گلن گولد» در تورنتو انتخاب نمود. این دو با هم آلبوم دو-پیانویی «Oscar and Benny» را ضبط کردند.

گرین از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶ (۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷) جای جین هریس را در تریوی ری براون گرفت و پس از آن به عنوان نوازنده مستقل، رهبری تریوهای خود را بر عهده گرفت و با خوانندگانی چون دایانا کرال همکاری کرد. او در کارنامه خود بیش از صد جلسه ضبط دارد و آلبوم‌هایی چون «Prelude» (۱۹۸۸) و «Lineage» (۱۹۹۰) و «Greens» (۱۹۹۱) و «Testifyin'» (۱۹۹۲) و «That's Right!» (۱۹۹۳) و «The Place to Be» (۱۹۹۴) و «Kaleidoscope» (۱۹۹۷) و «These Are Soulful Days» (۱۹۹۹) را به عنوان رهبر گروه منتشر کرده است.

بنی گرین در ۲۷ شهریور ۱۴۰۵ (۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶) آلبوم «Renovation» را منتشر کرد. این آلبوم ۱۳ قطعه‌ای که در باشگاه دیزی (Dizzy's Club) در نیویورک سیتی به صورت زنده ضبط شده، نخستین آلبوم زنده انفرادی گرین در طول بیش از چهار دهه فعالیت حرفه‌ای او محسوب می‌شود. آلبوم شامل هشت قطعه اصلی از خود گرین و بازخوانی‌هایی از بابی تیمونز، رندی وستون، هوگی کارمایکل و فرانک لسر، و مت دنیس و تام ادیر است.

گرین درباره انگیزه خلق این آلبوم می‌گوید: «با توجه به این‌که فعالیت‌های اجرایی و ضبط من در بیش از ۴۰ سال گذشته عمدتا حول تریوهای پیانو-بیس-درامز متمرکز بوده، خلوت قرنطینه ۲۰۲۰ را فرصتی طلایی دیدم تا تمرکز ساز خود را به سمت کشف آزادی گسترده‌ای که نوازندگی انفرادی فراهم می‌کند، هدایت کنم». منتقدان نیز جایگاه گرین را تثبیت‌شده می‌دانند؛ لئونارد فیدر از لس‌آنجلس تایمز او را «نمونه تمام‌عیار جازمن مدرن» خوانده و آل‌ابوت جاز او را «یکی از بااستعدادترین پیانیست‌های جاز» و «پیانیست جاز کامل» توصیف کرده است.

بهترین جا برای شنیدن و دریافت آثار بنی گرین

اگر می‌خواهید با سیر تحول بنی گرین، از روزهای نخستین در برکلی و همکاری با بتی کارتر و آرت بلیکی تا شاگردی اسکار پترسون و جدیدترین آلبوم زنده انفرادی‌اش «Renovation» همراه شوید، همین جا بهترین انتخاب شماست. در این مجموعه می‌توانید آلبوم‌های این پیانیست برجسته هارد باپ را به صورت آنلاین بشنوید و با کیفیت اصلی دانلود کنید.