الویس پرسلی

دانلود آهنگ ها و بیوگرافی الویس پریسلی: از تولد در تپه‌های میسیسیپی تا افسانه شدن

الویس آرون پرسلی در تاریخ ۸ ژانویه ۱۹۳۵ در یک کلبه کوچک و دواتاقه در شهرک توپلو، میسیسیپی، به دنیا آمد. او از جمله دوقلوهایی بود که برادرش، جسی گارون، در هنگام تولد زنده نماند. زندگی در خانواده‌ای بسیار فقیر، باعث شد تا الویس از همان کودکی با سختی‌ها آشنا شود. با این حال، همین شرایط سخت، پایه‌های شخصیت و موسیقی او را ساخت. خانواده او عمیقاً مذهبی بودند و حضور مرتب در کلیسای محلی انجیلی، اولین تجربیات موسیقایی او را شکل داد. در آنجا بود که با ریتم‌ها و هارمونی‌های قدرتمند موسیقی گاسپل آشنا شد. در سال ۱۹۴۸، خانواده به ممفیس، تنسی نقل مکان کردند، شهری که مرکز تپیدن قلب موسیقی بلوز و کانتری بود و تأثیر شگرف و تعیین‌کننده‌ای بر سلیقه موسیقایی این نوجوان گذاشت. این محیط غنی، بوته آزمایشی بود که الویس را برای تبدیل شدن به یک ستاره بین‌المللی و یک نماد فرهنگی آماده می‌کرد.

مسیر هنری: کشف یک ستاره توسط سام فیلیپس

مسیر حرفه‌ای الویس به شکل یکی از افسانه‌های بزرگ موسیقی در ژوئیه ۱۹۵۴ و با ضبط یک آهنگ برای تولد مادرش در استودیوی کوچک "سَن رکوردز" متعلق به سام فیلیپس آغاز شد. فیلیپس، نابغه صنعت موسیقی، به دنبال صدای سفیدی بود که بتواند حرارت و اصالت احساسی یک خواننده سیاهپوست را داشته باشد. وقتی یکی از دستیارانش، استعداد خام اما انفجاری الویس را شناسایی کرد، فیلیپس او را برای یک جلسه آزمایشی دعوت کرد. پس از چند ساعت اجرای نه چندان موفق ترانه‌های کانتری، در زمان استراحت، الویس به طور خودجوش شروع به اجرای ترانه قدیمی بلوز "That's All Right" کرد. این همان صدایی بود که فیلیپس در جستجویش بود. اولین تک‌آهنگ او با همین نام، به سرعت از رادیوهای ممفیس فراتر رفت و مانند یک ویروس در سراسر آمریکا پخش شد. حرکات بی‌پروای رقص و صدای منحصربه‌فردش که در تلویزیون ملی نیز به نمایش درآمد، او را به نمادی از عصیان، انرژی و شور جوانی تبدیل کرد

سبک هنری: تلفیقی انقلابی از صداها

سبک هنری الویس پرسلی را می‌توان یک انقلاب موسیقایی تمام‌عیار دانست که مرزهای نژادی و فرهنگی موسیقی دهه 50 میلادی آمریکا را درنوردید. او با تلفیق هوشمندانه و غریزی موسیقی کانتری و وِسترن که میراث موسیقایی سفیدپوستان بود، با ریتم‌های اصیل و پراحساس بلوز و ریتم اند بلوز (R&B) که ریشه در جامعه سیاهپوستان داشت، و سپس افزودن هیجان و اشتیاق روحانی موسیقی گاسپل به آن، فرمول جدید و هیجان‌انگیزی به نام "راکابیلی" (Rockabilly) را خلق کرد که به سرعت به هسته اصلی راک اند رول کلاسیک تبدیل شد. صدای قدرتمند، منعطف و چندوجهی او، از بالادهای نرم و احساساتی مانند "Love Me Tender" تا ترانه‌های تند و خشن مانند "Jailhouse Rock" را در بر می‌گرفت. این طیف وسیع صوتی، همراه با اجرای پرانرژی و بدیع و حرکات خاص و جنجالی لگنش (که به او لقب "الویس دی هیپ" را داد)، سبکی کاملاً جدید، جسور و جذاب را به دنیای موسیقی و فرهنگ عامه معرفی کرد که نسل جوان را مستقیماً هدف گرفته بود.

آثار شاخص: از "Heartbreak Hotel" تا "Suspicious Minds"

فهرست آهنگ‌های ماندگار و تاثیرگذار الویس پرسلی بسیار طولانی و حاوی ده‌ها اثر مطرح است. این مسیر با ترانه‌های انقلابی و شورانگیز اولیه او در دهه ۱۹۵۰ آغاز می‌شود؛ آثاری مانند "Heartbreak Hotel" که تاریکی و تنهایی را به تصویر می‌کشید، "Hound Dog" که به نمادی از اعتراض جوانی تبدیل شد و "Jailhouse Rock" که سرشار از انرژی و شوخ‌طبعی بود. با ورود او به هالیوود، ترانه‌های زیبا و سینمایی او نیز به گنجینه موسیقی جهان افزوده شدند؛ آهنگ‌هایی ماندگار مانند "Can't Help Falling in Love" که به سرود عاشقانه نسل‌ها تبدیل شد و "Love Me Tender" که ملودی‌ای جاودان دارد. در دوران بازگشت شکوهمندش در اواخر دهه ۶۰، ترانه‌هایی مانند "Suspicious Minds" با ساختار پیچیده و اجرای احساسی فوق‌العاده، و "In the Ghetto" با درون‌مایه اجتماعی عمیق، یک بار دیگر توانایی‌های حرفه‌ای او را به جهانیان ثابت کردند و نشان دادند که "سلطان" هنوز در اوج قدرت قرار دارد.

صعود به اوج محبوبیت: خدمت سربازی و سلطنت در هالیوود

دهه ۱۹۶۰ دوران سلطنت بی‌چون و چرای الویس بر صنعت سرگرمی جهان بود. اگرچه بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۰ برای خدمت سربازی به آلمان رفت، اما این اتفاق به جای کاهش محبوبیت، بر افسانه او افزود و تصویری از یک مرد وطن‌پرست و مسئول از او ساخت. پس از بازگشت، او با هوشمندی تمرکز خود را از تورهای کنسرتی به ساخت فیلم‌های سینمایی معطوف کرد. اگرچه بسیاری از این فیلم‌ها فرمول‌ساز، ساده و موسیقی‌محور بودند و منتقدان را راضی نمی‌کردند، اما همگی در گیشه موفق عمل کردند و ده‌ها آهنگ جدید را به گنجینه موسیقی جهان افزودند. در این دوره، او به یک پدیده جهانی بی‌رقابت، یکی از پردرآمدترین ستاره‌های هالیوود و چهره‌ای شناخته شده در هر خانه‌ای در آمریکا و بسیاری از نقاط جهان تبدیل شده بود. عمارت مجلل "گراسلند" در ممفیس، نماد ملموس این موفقیت و ثروت بیکران بود. الویس قطعا تاثری به‌سزایی بر روی هنرمندان بزرگ زمان خود داشت از جمله هنرمندانی چون بروس اسپرینگستین، جان لنون، باب دیلن، پرنس و نام های بزرگ دیگری که تحت تاثیر این هنرمند محبوب و سمبلیک بودند.

در نتیجه، او هر چیزی جز محبوبیت جهانی بود. کسانی که او را نپرستیدند او را حقیر یافتند (کسی او را نادان ندید). واعظان و صاحب نظران او را یک نفرت‌انگیز اعلام کردند. نژادپرستان او را به خاطر آمیختن موسیقی سیاه با سفید محکوم کردند (و پریسلی همیشه در اعتبار بخشیدن به منابع سیاه خود دقیق بود، یکی از چیزهایی که او را از نویسندگان و خوانندگان Tin Pan Alley که برای چندین دهه سبک های موسیقی سیاهان را بدون اعتبار بالا می بردند متفاوت می کرد). او مسئول تمام هولیگانیسم و بزهکاری نوجوانان اعلام شد. با این حال، در هر حضور در تلویزیون، او مهربان، مودب، و نرم زبان و تقریباً خجالتی به نظر می رسید.

خدمت سربازی، سینما و جریان اصلی

در سال 1959، زمانی که در آلمان غربی مستقر بود - جایی که به جای پیوستن به بخش سرگرمی خدمات ویژه، به عنوان سرباز خدمت می کرد - پریسلی با پریسیلا بولیو که در آن زمان 14 سال داشت (پریسلی 24 ساله بود) ملاقات کرد. آنها رابطه عاشقانه ای را آغاز کردند که پس از بازگشت پریسلی به ایالات متحده در سال 1960 ادامه یافت. هنگامی که او حرفه موسیقی خود را از سر گرفت، کسانی که او را به عنوان یک هیاهوی تجاری بدون استعداد می دانستند انتظار داشتند که او محو شود. درعوض، او همچنان پیش از ورودش به ارتش، قطعات ضبط شده ای را داشت.

پریسلی تقریباً از همان جایی که متوقف شده بود ادامه داد و طی هشت سال آینده مجموعه ای متشکل از 30 فیلم (از آبی هاوایی [1961] تا تغییر عادت [1969]) را ساخت که تقریباً هیچ یک از آنها با هیچ ژانری به جز «فیلم الویس» که به معنای یک رمان کمدی سبک با اجرای موسیقی توسط پرسلی بود. اکثر آنها آلبوم های موسیقی متن همراه داشتند، و فیلم ها و رکوردها در کنار هم از او مردی ثروتمند ساختند، اگرچه تقریباً او را به عنوان هر نوع هنرمندی نابود کردند. پریسلی بهترین کار خود را در دهه 1960 روی تک‌آهنگ‌هایی انجام داد که یا ارتباطی با فیلم‌ها نداشتند یا به طور جزئی در آن‌ها گیر کردند، ضبط‌هایی مانند «اکنون یا هرگز (O Sole Mio») (1960)، «آیا امشب تنها هستی؟» و "خواهر کوچولو" (هر دو 1961)، "Can't Help Falling in Love" و "Return to Sender" (هر دو 1962) و "Viva Las Vegas" (1964). پریسلی دیگر یک شخصیت بحث برانگیز نبود، او تبدیل به یک هنرمند جریان اصلی قابل پیش بینی شده بود، شخصیتی که عملاً هیچ علاقه ای به مخاطبان راک نداشت که با ظهور صداهای جدید بیتلز، رولینگ استونز و باب دیلن بسیار گسترش یافته بودند.

در سال 1968 تغییرات در دنیای موسیقی بر پریسلی پیشی گرفت - هم فروش فیلم و هم فروش موسیقی او کاهش یافت. در دسامبر ویژه برنامه تلویزیونی کریسمس تک نفره او پخش شد: تور دوفورس راک اند رول و ریتم اند بلوز. این برنامه اعتبار از بین رفته او را بازگرداند. او در سال 1969 تک آهنگی را منتشر کرد که هیچ ارتباطی با فیلمی به نام «ذهن مشکوک» نداشت. با این قطعه به صدر جدول فروش رفت و دوباره شروع به اجرای کنسرت کرد و به سرعت طرفداران قابل توجهی را به دست آورد، هرچند که تقریباً به اندازه مخاطبانش در دهه 1950 همه‌گیر نبود. در اصل، جنوب و غرب میانه، طبقه کارگر و اکثراً زنان بودند. تا مدت‌ها بعد از آن دهه، او همچنان یکی از برترین جاذبه های زنده در ایالات متحده بود. (به دلایل مختلف، او هرگز در خارج از آمریکای شمالی اجرا نداشت.) پریسلی اکنون یک هنرمند اصلی آمریکایی در دنیای سرگرمی بود، یک نماد اما دیگر نه چندان یک بت.

افول و مشکلات سلامتی: انزوا در گراسلند

اواخر دهه ۱۹۶۰، آغاز دوران افول تدریجی خلاقیت و سلامت الویس بود. او از ساخت فیلم‌های پیش پا افتاده و یکنواخت خسته شده بود و از نظر هنری احساس رکود و خفگی می‌کرد. این وضعیت ناخوشایند با طلاق از همسرش، پریسیلا، در سال ۱۹۷۳ به اوج خود رسید و ضربه عاطفی سنگینی به او وارد کرد. وابستگی فزاینده او به داروهای تجویزی مختلف برای تحمل فشار کار و بی‌خوابی، سلامت جسمی و روانی او را به شدت تحت تأثیر قرار داد. اجراهای زنده‌اش در اواسط دهه ۷۰، با وجود حضور پررنگ و پرطرفدار در لاس وگاس، از نظر فیزیکی بسیار ضعیف و ناپایدار شده بودند و گاهی اوقات در به خاطر سپردن متن ترانه‌ها دچار مشکل می‌شد. او بیشتر وقت خود را در انزوای نسبی در عمارت گراسلند سپری می‌کرد و حلقه کوچک دوستان و همراهانش (که به "Memphis Mafia" معروف بودند) هر چه سعی می‌کردند نمی‌توانستند مانع از سقوط او شوند.

مرگ الویس پرسلی: پایان یک افسانه

الویس پرسلی در بعدازظهر روز ۱۶ اوت ۱۹۷۷ در سن تنها ۴۲ سالگی و در حمام عمارت مجلل گراسلند خود در ممفیس درگذشت. همسر سابق او، پریسیلا، پس از ناتوانی در برقراری تماس با او، به محل رفت و جسد او را پیدا کرد. خبر مرگ او شوک عظیمی به جهان وارد کرد و میلیون‌ها نفر در سراسر جهان را در غم و اندوهی عمیق فرو برد. اگرچه علت مرگ به طور رسمی "ایست قلبی ناشی از بینظمی ضربان قلب" اعلام شد، اما بسیاری از پزشکان و کارشناسان، مصرف طولانی‌مدت و بی‌رویه داروهای تجویزی مختلف را عامل اصلی تشدید مشکلات سلامتی و مرگ زودهنگام او می‌دانند. او در حیاط عمارت گراسلند و در کنار آرامگاه مادرش به خاک سپرده شد. امروزه گراسلند به یکی از پربازدیدترین خانه‌های موزه‌ای در آمریکا تبدیل شده و یاد و خاطره او، سبک موسیقی انقلابی و تأثیر شگرفش بر فرهنگ عامه را برای همیشه زنده نگه داشته است.

دانلود آلبوم ها و آهنگ های الویس پریسلی

در ادامه در سایت دنیای موسیقی می‌توانید آلبوم ها و آهنگ های ماندگار و مشهور الویس پرسلی را دانلود کنید و یا آنلاین گوش کنید.