ژرژ پرتر

ژرژ پرتر (Georges Prêtre)؛ نابغه فرانسوی که با ماریا کالاس تاریخ ساخت

ژرژ پرتر (Georges Prêtre)، متولد ۲۳ مرداد ۱۳۰۳ (۱۴ اوت ۱۹۲۴) در وازیه (Waziers) در شمال فرانسه، یکی از برجسته‌ترین رهبران ارکستر قرن بیستم میلادی است. او که از ۸ سالگی در کنسرواتوار دوئه (Douai) تحصیل موسیقی را آغاز کرد، در ۱۵ سالگی برای ادامه تحصیل راهی پاریس شد و در سال ۱۹۴۴ موفق به دریافت جایزه اول نوازندگی شیپور (ترومپت) از کنسرواتوار پاریس شد. او هارمونی را نزد موریس دوروفله (Maurice Duruflé) و رهبری ارکستر را نزد آندره کلویتان (André Cluytens) و دیگر اساتید بزرگ آموخت.

از اپرای مارسی تا همکاری با ماریا کالاس

پرتر فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۴۶ با رهبری اپرای «Le roi d'Ys» از لالو در اپرای مارسی (Opéra de Marseille) آغاز کرد. او سپس در اپراهای لیل، تولوز و پاریس به رهبری پرداخت و به‌تدریج به یکی از چهره‌های مطرح صحنه اپرا تبدیل شد. پرتر از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۹ مدیر اپرای کمیک (Opéra-Comique) پاریس بود. با این حال، نقطه عطف واقعی در زندگی حرفه‌ای او زمانی رقم خورد که فرانسیس پولانک (Francis Poulenc)، آهنگساز بزرگ فرانسوی، او را برای رهبری نخستین اجرای اپرای خود، «صدای انسان (La voix humaine)» در سال ۱۹۵۹ انتخاب کرد. این همکاری، پرتر را به عنوان یک رهبر ارکستر توانا و متخصص در موسیقی مدرن فرانسه معرفی نمود.

پرتر علاوه بر همکاری با آهنگسازان معاصر، با بزرگ‌ترین خوانندگان اپرا نیز همکاری داشت. او بارها با ماریا کالاس (Maria Callas)، اسطوره اپرای جهان، همکاری کرد و رهبری آخرین کنسرت‌های او در پاریس و لندن را بر عهده داشت. این همکاری‌ها منجر به ضبط‌های ماندگاری از اپراهایی چون «کارمن (Carmen)» اثر بیزه و «توسکا (Tosca)» اثر پوچینی شد.

رهبری ارکسترهای بزرگ جهان و اجراهای ماندگار

پرتر در طول دوران حرفه‌ای هفتادساله خود، تقریبا تمام ارکسترهای بزرگ جهان را رهبری کرد؛ از جمله ارکستر فیلارمونیک سلطنتی لندن (Royal Philharmonic Orchestra)، ارکستر سمفونیک وین (Vienna Symphony Orchestra) که از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱ رهبر دائمی میهمان آن بود، ارکستر متروپولیتن اپرای نیویورک (Metropolitan Opera) و لا اسکالا (La Scala) میلان. او همچنین در سال ۱۹۶۶ برای نخستین بار در جشنواره سالزبورگ (Salzburg Festival) با رهبری ارکستر فیلارمونیک برلین (Berlin Philharmonic) به روی صحنه رفت. پرتر به دلیل تفسیرهای استثنایی‌اش از آثار آهنگسازان فرانسوی، به ویژه کلود دبوسی (Claude Debussy)، موریس راول (Maurice Ravel) و کامی سن-سانس (Camille Saint-Saëns) شهرت داشت و بسیاری از قطعات دشوار را از حفظ رهبری می‌کرد.

رکوردشکنی در وین و افتخارات

پرتر در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰ به عنوان نخستین رهبر ارکستر فرانسوی در ۵۰ سال اخیر برای رهبری کنسرت سال‌نو (Neujahrskonzert) ارکستر فیلارمونیک وین انتخاب شد. او در زمان رهبری کنسرت سال ۲۰۰۸، در سن ۸۵ سالگی، مسن‌ترین رهبر ارکستر تاریخ این کنسرت شد. پرتر در سال ۱۹۹۷ جایزه‌ی «ویکتوار دلا موزیک (Victoire de la Musique)» را به عنوان بهترین رهبر ارکستر دریافت کرد و در سال ۲۰۰۹ به درجه «افسر بزرگ نشان لژیون دونور (Grand Officier de la Légion d'honneur)»، بالاترین نشان افتخار فرانسه، نائل آمد.

ژرژ پرتر سرانجام در ۱۵ دی ۱۳۹۵ (۴ ژانویه ۲۰۱۷) در سن ۹۲ سالگی درگذشت. نام او همچنان به عنوان یکی از تاثیرگذارترین رهبران ارکستر در تاریخ موسیقی کلاسیک و اپرای جهان باقی مانده است.

بهترین جا برای شنیدن و دریافت آثار ژرژ پرتر

اگر می‌خواهید با شکوه و ظرافت رهبری ژرژ پرتر در شاهکارهایی چون «کارمن» و «توسکا» با ماریا کالاس، یا کنسرت‌های سال‌نو وین و آثار ماندگارش از موسیقی فرانسه همراه شوید، همین جا بهترین انتخاب شماست. در این مجموعه می‌توانید ضبط‌های ارزشمند این رهبر بزرگ فرانسوی را به صورت آنلاین بشنوید و با کیفیت اصلی دانلود کنید.