جیمی رید
Jimmy Reed
جیمی رید (Jimmy Reed)؛ از دلتای می‌سی‌سی‌پی تا تالار مشاهیر راک اند رول با «در کارنگی هال»
جیمی رید (Jimmy Reed) با نام اصلی مثیس جیمز رید (Mathis James Reed)، متولد ۱۵ شهریور ۱۳۰۴ (۶ سپتامبر ۱۹۲۵) در حومه غربی می‌سی‌سی‌پی، یکی از تاثیرگذارترین و محبوب‌ترین نوازندگان بلوز پس از جنگ جهانی دوم بود. او چهره‌ای شاخص در بلوز الکتریک محسوب می‌شد و برخلاف بسیاری از هم‌دوره‌هایش، سبکی متمایز و در دسترس داشت که پلی میان راک و بلوز ایجاد می‌کرد. رید نواختن هارمونیکا و گیتار را از دوست نزدیکش، ادی تیلور، آموخت و پس از خدمت در نیروی دریایی آمریکا در جنگ جهانی دوم، در گری، ایندیانا ساکن شد و در حالی که در یک کارخانه بسته‌بندی گوشت کار می‌کرد، به عنوان موسیقی‌دان محلی شناخته شد.
دوران وی-جی و زنجیره‌ای از موفقیت‌ها
مسیر حرفه‌ای رید پس از امضای قرارداد با ناشر وی-جی رکوردز (Vee-Jay Records) با توصیه آلبرت کینگ، درامر جان بریم، آغاز شد. نخستین موفقیت او با «You Don't Have to Go» رقم خورد و پس از آن زنجیره‌ای از تک‌آهنگ‌های موفق او را به یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان بلوز زمان خود تبدیل کرد. او ۱۲ تک‌آهنگ در جدول پاپ و ۱۸ تک‌آهنگ در جدول ۲۰ ترانه برتر آراندبی جای داد؛ بیش از مادی واترز یا هاولین ولف، که نشان‌دهنده جذابیت گسترده او برای مخاطبان سیاه‌پوست و سفیدپوست بود. ماندگارترین آثار او، از جمله «Bright Lights, Big City» و «Baby What You Want Me to Do» و «Honest I Do»، توسط هنرمندانی چون الویس پریسلی، آرتا فرانکلین، رولینگ استونز و گریت‌فول دد بازخوانی شدند و جایگاه او را در تاریخ راک اند رول تثبیت کردند.
مبارزات شخصی و میراث ماندگار
با وجود موفقیت حرفه‌ای، رید با چالش‌های شخصی قابل‌توجهی از جمله اعتیاد به الکل و صرع دست‌وپنجه نرم می‌کرد. همسرش، مری لی «ماما» رید، هم شریک ترانه‌سرایی او بود و هم در جریان ضبط‌ها اغلب اشعار را در گوشش زمزمه می‌کرد تا او بتواند کلمات را به خاطر بسپارد. پس از تعطیلی وی-جی رکوردز، رید هرگز نتوانست موفقیت بزرگی کسب کند و در ۷ شهریور ۱۳۵۵ (۲۹ اوت ۱۹۷۶)، تنها چند روز پیش از پنجاه‌ویکمین سالگرد تولدش، درگذشت. با این حال، تاثیر او عمیق و پایدار بود. او در سال ۱۳۷۰ (۱۹۹۱) پس از مرگ به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت و ترانه «Big Boss Man» او به عنوان یکی از ۵۰۰ ترانه‌ای که راک اند رول را شکل دادند، انتخاب شد.
در سال ۱۴۰۵ (۲۰۲۶)، نسخه بازسازی‌شده ویژه‌ای از آلبوم زنده افسانه‌ای رید، «Jimmy Reed at Carnegie Hall»، در ۳۰ مرداد ۱۴۰۵ (۲۱ اوت ۲۰۲۶) به عنوان بخشی از مجموعه Bluesville Acoustic Sound Series منتشر شد. این اثر، بازآفرینی استودیویی یک اجرای هیجان‌انگیز از کارنگی هال در سال ۱۹۶۱ است و شامل کلاسیک ماندگار «Bright Lights, Big City» می‌شود.
