آلبوم «اسلو موشن (Slow Motion)» یازدهمین و آخرین ساخته استودیویی گروه راک بریتانیایی سوپرترمپ (Supertramp) است که در ۳ اردیبهشت ۱۳۸۱ (۲۳ آوریل ۲۰۰۲) منتشر شد. این اثر که پس از آلبوم «Some Things Never Change» در سال ۱۹۹۷ روانه بازار شد، نقطه پایانی بر کارنامه تقریبا چهلساله یکی از تاثیرگذارترین گروههای پراگرسیو راک تاریخ محسوب میشود.
دانلود آلبوم «Slow Motion»: واپسین اثر از اسطورههای پراگرسیو راک
این آلبوم که تمام اشعار و موسیقی آن توسط ریک دیویس (Rick Davies)، خواننده و کیبوردیست گروه، نوشته شده، نخستین اثر سوپرترمپ پس از خروج راجر هاجسون (Roger Hodgson) در سال ۱۹۸۳ است که دیویس به تنهایی بار ترانهسرایی را بر دوش کشیده است. فضای موسیقایی این اثر با تکیه بر سبک شخصی دیویس، تلفیقی از پاپ راک ملودیک، سافت راک و المانهای پراگرسیو راک با رویکردی بالغتر و امروزیتر است.
یکی از نکات جالب توجه این آلبوم، حضور قطعه «Goldrush» است. این قطعه در واقع در اوایل دهه ۱۹۷۰ و در دوران اولین ترکیب گروه، توسط ریچارد پالمر-جیمز (Richard Palmer-James)، گیتاریست اصلی آن دوران، نوشته شده بود و پیش از آلبوم «Crime of the Century» در سال ۱۹۷۴ بهعنوان قطعه آغازین تمام اجراهای زنده گروه اجرا میشد. گروه سالها تلاش کرده بود تا این قطعه را در استودیو ضبط کند، اما هرگز نتوانسته بود آن را بهصورت رضایتبخشی بازآفرینی کند. جالب اینکه اگرچه آلبوم این قطعه را به دیویس و پالمر-جیمز نسبت میدهد، اما گفته میشود راجر هاجسون نیز در نوشتن آن همکاری داشته است.
رویکرد انتشار و فضای موسیقایی
در آمریکای شمالی، «Slow Motion» بهصورت غیرمعمولی تنها از طریق سفارش پستی از وبسایت گروه و بر روی لیبل شخصی آنها در دسترس قرار گرفت. این رویکرد، نشاندهندهاستقلال و رویکرد غیرتجاری گروه در واپسین سالهای فعالیتشان بود. این آلبوم که در استودیوهای Sonora Recorders در لسآنجلس و The Backyard Studios در نیویورک ضبط شده، شامل ۹ قطعه با مدت زمان حدود ۵۰ دقیقه است و فضایی از پاپ راک ملودیک با المانهای پراگرسیو و تاثیراتی از جاز، بلوز و بیگبند را ارائه میدهد.
قطعات شاخص و سبک
قطعی عنوانآلبوم، «Slow Motion»، و تکآهنگ «Over You» از جمله قطعات برجسته این مجموعه هستند. «Tenth Avenue Breakdown» با مدت زمان نزدیک به ۹ دقیقه، طولانیترین قطعه آلبوم است و فضایی پراگرسیو و بداههنوازانه دارد. «Bee in Your Bonnet» با بیش از ۶ دقیقه و «Dead Man's Blues» با حدود ۸:۲۵، از دیگر قطعات قابل توجه این آلبوم هستند که تنوع سبکی اثر را به نمایش میگذارند. آلمیوزیک (AllMusic) ضمن تمجید از ترانهها و تنوع سبکی آلبوم، به تولید و میکس آن که گاهی «گلآلود و شلوغ» توصیف شده، انتقاد کرده است.
نوازندگان و دستاندرکاران
نوازندگان این آلبوم عبارتند از: ریک دیویس (خواننده، کیبورد، هارمونیکا)، مارک هارت (گیتار، کیبورد، خواننده)، جان هلیول (ساکسوفون، سازهای بادی چوبی)، کلیف هوگو (باس)، باب سیبنبرگ (درامز) و کارل ورهین (گیتار). جسی سیبنبرگ نیز بهعنوان نوازنده مهمان در بخش پرکاشن و خواننده حضور دارد. تهیهکنندگی این آلبوم بر عهده ریک دیویس، مارک هارت و جی مسینا بوده است.
نقطه پایان آلبوم در کارنامه سوپرترمپ
«Slow Motion» اگرچه در زمان انتشار با موفقیت تجاری چشمگیری روبهرو نشد و عمدتا مورد توجه هواداران وفادار گروه و کلکسیونرها قرار گرفت، اما بهعنوان واپسین بیانیه استودیویی سوپرترمپ، جایگاهی ویژه در تاریخ موسیقی راک دارد. این اثر که با جلد ساده و مینیمالیستی خود، فضایی تاملی و رو به پایان را تداعی میکند، نشاندهنده پایبندی گروه به هویت موسیقاییاش تا آخرین لحظات فعالیت استودیوییاش میباشد.
