آلبوم The Quest - یس (Yes)

آلبوم «The Quest» بیست و دومین اثر استودیویی گروه پراگرسیو راک انگلیسی Yes است که در تاریخ ۹ مهر ۱۴۰۰ (۱ اکتبر ۲۰۲۱) منتشر شد. این مجموعه که اولین آلبوم استودیویی گروه پس از «Heaven & Earth» در سال ۲۰۱۴ محسوب می‌شود، با استقبال گسترده منتقدان و هواداران همراه شد و توانست به رتبه ۲۰ جدول آلبوم‌های بریتانیا دست یابد.

دانلود آلبوم «The Quest» از Yes: بیست و دومین گام در مسیر بی‌پایان پراگرسیو راک؛ آلبومی در دوران قرنطینه؛ استودیو در دو سوی اقیانوس اطلس

گروه Yes که از اواخر سال ۲۰۱۹ مشغول تبادل ایده برای آهنگ‌های جدید بود، با شیوع همه‌گیری کووید-۱۹ و لغو تمام تورهای برنامه‌ریزی‌شده در مارس ۲۰۲۰، فرصتی یافت تا تمرکز خود را بر روی خلق این اثر معطوف کند. ضبط آلبوم بین نوامبر ۲۰۱۹ تا مارس ۲۰۲۱ در استودیوهای کالیفرنیا و انگلستان انجام شد. تنظیم‌های ارکسترال این اثر توسط «پال کی. جویس» (Paul K. Joyce) انجام شده و توسط ارکستر FAMES در اسکوپیه، مقدونیه شمالی اجرا گردیده است.

ترکیبی از کهنه و نو در حضور ستارگان پراگرسیو

«The Quest» اولین آلبوم Yes پس از درگذشت کریس اسکوایر (Chris Squire)، بیسیست بنیان‌گذار گروه در سال ۲۰۱۵ است و برای اولین بار در تاریخ گروه، هیچ یک از اعضای اصلی اولیه در آن حضور ندارند. اعضای گروه در این آلبوم عبارتند از: استیو هاو (گیتار)، آلن وایت (درام)، جف داونز (کیبورد)، جان دیویسون (وکال) و بیلی شروود (بیس و وکال). تهیه‌کنندگی آلبوم نیز بر عهده گیتاریست گروه، استیو هاو، بوده است.

۸ قطعه در قالبی نوستالژیک و رو به آینده

آلبوم در نسخه استاندارد خود شامل ۸ قطعه است. آلبوم با قطعه چندبخشی «The Ice Bridge» (شامل بخش‌های «Eyes East»، «Race Against Time» و «Interaction») آغاز می‌شود که با کیبوردهای پیش‌گویانه‌اش، یادآور فضای کلاسیک Yes در دهه ۷۰ میلادی است. نسخه لوکس (Deluxe Edition) آلبوم شامل سه قطعه اضافی بر روی یک دیسک مجزا است: «Sister Sleeping Soul»، «Mystery Tour» و «Damaged World».

بازخوردها؛ ادای احترامی به تاریخ یا اثری در سایه گذشته؟

«The Quest» با واکنش‌های متفاوتی از سوی منتقدان مواجه شد. نشریه Ultimate Classic Rock نوشت که قطعه افتتاحیه «The Ice Bridge» یادآور Yes کلاسیک است. Goldmine Magazine آن را آلبومی بهتر از اثر قبلی گروه دانست. وبسایت Sea of Tranquility بر اجرای وکال جان دیویسون به عنوان قوی‌ترین نقطه آلبوم تاکید کرد. در سوی دیگر، برخی منتقدان معتقدند که اجرای درامز آلن وایت دیگر قدرت سابق را ندارد. با این حال، Classic Rock 961 آلبوم را تحسین کرده و سولوهای استیو هاو را «برجسته و فراوان» توصیف کرده است. «The Quest» اگرچه نتوانست به عظمت آثار طلایی دهه ۷۰ گروه دست یابد، اما به عنوان بیانیه‌ای از هنرمندی که پس از نیم قرن همچنان به کشف افق‌های تازه ادامه می‌دهد، اثری ماندگار در کارنامه Yes محسوب می‌شود.

«The Quest» را چگونه احساس کردید؟ آیا قطعه «The Ice Bridge» توانست شما را به دوران طلایی Yes در دهه ۷۰ بازگرداند یا قطعاتی چون «Future Memories» بیشتر با شما حرف زد؟ لطفا نظر و تجربه خود را در بخش دیدگاه‌ها با دیگر کاربران به اشتراک بگذارید.